Σάββατο 18 Μαΐου 2013

Η Εθνική Λυρική Σκηνή στο Δημ.Σχολ.Βελβεντού με την όπερα «Ο κουρέας της Σεβίλλης»



Την όπερα του Τζοακίνο Ροσσίνι «Ο κουρέας της Σεβίλλης» παρουσίασε στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού η Εθνική Λυρική Σκηνή, στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος «Η όπερα διαδραστικά στα δημοτικά σχολεία». Οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια μοναδική παράσταση, προσαρμοσμένη στην ηλικία τους  και να έρθουν για πρώτη φορά σε επαφή με τον κόσμο της όπερας.
Να ευχαριστήσουμε όλους τους συντελεστές της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, για όλη την προσπάθεια που έκαναν τις δυο μέρες που πέρασαν μαζί μας στο σχολείο μας. Αποδεικνύεται για μια ακόμα φορά ότι, αν κάτι γίνεται με όρεξη και σοβαρότητα φέρνει πάντα τα καλύτερα αποτελέσματα.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε μέρες πριν και τα παιδιά ετοίμασαν σκηνικό, ενδύματα, τραγούδια, διάβασαν την υπόθεση της παράστασης και άλλες εργασίες, με βάση το υλικό που μας είχε σταλεί από τη Λυρική Σκηνή. Τις δυο μέρες που είχαμε την τύχη να βρίσκονται στο σχολείο μας έγιναν εργαστήρια, όπου τα παιδιά έμαθαν για την όπερα, τους μονωδούς, τα μουσικά όργανα, γνώρισαν τους σκηνοθέτες, τον διευθυντή ορχήστρας και όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται πίσω από τη σκηνή και βοηθούν στο να ανεβεί μια παράσταση όπερας.
Θα έλεγα σε όλα τα σχολεία που έχουν τις προδιαγραφές, γιατί χρειάζεται μεγάλη σκηνή, να κάνουν αίτηση και να παρακολουθήσουν αυτό το πρόγραμμα, γιατί είναι μια μοναδική ευκαιρία τουλάχιστον για μας που ζούμε στην επαρχία.
------------------------------------
Φωτογραφίες από τη δεύτερη μέρα λίγο πριν την παράσταση.
Ο Διευθυντής της ορχήστρας κ.Ραφαήλ Πυλαρινός διευθύνει την ορχήστρα της όπερας,
 μαζί με τη χορωδία του Σχολείου.
----------------- 
Τα παιδιά στη σκηνή γίνονται οι μονωδοί της όπερας,
 με τη βοήθεια της βοηθού σκηνοθέτη. 
--------------------------
Βίντεο

Ο Διευθυντής της ορχήστρας κ.Ραφαήλ Πυλαρινός διευθύνει την ορχήστρα 
και τη χορωδία του Σχολείου.Βίντεο από τις πρόβες και από την παράσταση.


Η αγάπη θα νικήσει,
 θα φέρει τη χαρά, ναι τη χαρά, ναι τη χαρά!!!

Πέμπτη 16 Μαΐου 2013

Η Εθνική Λυρική Σκηνή στο Δημ.Σχολ. Βελβεντού

Η Εθνική Λυρική Σκηνή για δυο μέρες θα βρίσκεται στο Δημοτικό Σχολείο Βελβεντού.
Από το πρωί ένα πολύ μεγάλο επιτελείο, 50 περίπου ατόμων, βρέθηκαν στο σχολείο μας, όπου αύριο το πρωί στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Σχολείου μας,θα παρουσιάσουν την όπερα "Ο κουρέας της Σεβίλλης".

 Πρόκειται για το  μεγάλο εκπαιδευτικό πρόγραμμα "Η όπερα διαδραστικά στα δημοτικά σχολεία". Στόχος του είναι να γνωρίσει το μαγικό κόσμο της όπερας στους μαθητές των δημοτικών σχολείων, μέσα από τη συμμετοχή τους στη διαδικασία παραγωγής μιας παράστασης. 

Σήμερα πραγματοποιήθηκαν στις τάξεις εργαστήρια από τις υπεύθυνες του προγράμματος, που θα συνεχιστούν και αύριο το πρωί και στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί η παράσταση.
Εργαστήρι στις τάξεις-Μια πρώτη γνωριμία με το τι είναι όπερα 
και παρουσίαση του σκηνικού που έκαναν τα ίδια τα παιδιά.
----------------------------- 
Γνωριμία με τα μουσικά όργανα και τους μουσικούς.
---------------------- 
Θεατρικά παιχνίδια
--------------------------------- 
Η ορχήστρα παίζει ένα από τα κομμάτια της όπερας.
------------------------------- 
Γνωριμία με τους πρωταγωνιστές της όπερας.
-------------------------- 
Η ορχήστρα κάνει πρόβα τα κομμάτια που θα τραγουδήσουν μαζί με τα παιδιά.
--------------------------- 
Η πρωταγωνίστρια της όπερας με τις ζωγραφιές που έκαναν τα παιδιά.
------------------------- 
Πρόβα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του σχολείου μας.

Τετάρτη 15 Μαΐου 2013

Τα παιδιά γράφουν και διαφημίζουν τον τόπο μας


Με αφορμή την ενότητα “Γνωρίζω διάφορους τόπους της πατρίδας μας” στο μάθημα της Μελέτης, οι μαθητές της Β1 Τάξης γράφουν και διαφημίζουν τον δικό τους τόπο, το Βελβεντό.

-Ο δικός μου τόπος είναι το Βελβεντό.Είναι χτισμένο στους πρόποδες των Πιερίων και στα πόδια του απλώνετασι η λίμνη Πολυφύτου.Έχει πανέμορφες αυλές και ένα Λαογραφικό Μουσείο. Έχει κήπους με λουλούδια και τα σπίτια είναι χαμηλά. Στο κέντρο είναι η πλατεία με πολλά μαγαζιά. Στο Βελβεντό έχω καλούς φίλους. Την άνοιξη ανθίζουν στα χωράφια οι ροδακινιές. Το Βελβεντό είναι πανέμορφο και πρέπει να το διατηρούμε πάντα καθαρό.

-Ο δικός μου τόπος είναι μια κωμόπολη στο Ν.Κοζάνης, το Βελβεντό. Όποιος έρχεται εδώ μένει ευχαριστημένος. Μπορείτε να επισκεφτείται το Λαογραφικό Μουσείο, την παλιά κεντρική εκκλησία, το Σκεπασμένο. Έξω από το Βελβεντό έχει πολλά χωράφια με ροδακινιές. Όλα είναι όμορφα. Κάνω μια ευχή: Να ζήσω για πάντα σ' αυτόν τον τόπο.


-Το Βελβεντό είναι μια κωμόπολη μοναδική. Το χειμώνα τα Πιέρια είναι χιονισμένα.Το Δημοτικό Σχολείο είναι κοντά στο σπίτι μου και είναι πολύ μεγάλο. Το Βελβεντό έχει και λίγα σκουπίδια και αυτό με στενοχωρεί πολύ. Το καλοκαίρι οι ροδακινιές είναι γεμάτες με λαχταριστά ροδάκινα. Εδώ έχω πολλούς φίλους και μου αρέσει πολύ ο τόπος μου.

 - Το Βελβεντό είναι μια πολύ όμορφη κωμόπολη. Είναι κοντά στα Πιέρια. Το χειμώνα τα βουνά είναι χιονισμένα και την άνοιξη καταπράσινα. Έχει ένα μεγάλο γήπεδο και μια όμορφη πλατεία. Οι κάτοικοι δουλεύουν πολύ. Το Βελβεντό το κρατάμε καθαρό. Λίγο πιο πάνω από το γήπεδο είναι το Μετόχι και το Σκεπασμένο, με τους καταρράχτες. Τον τόπο μου εύχομαι να τον κρατάμε καθαρό.

Δευτέρα 13 Μαΐου 2013

"Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα, ΧΩΡΙΣ εμένα"



 Της Βασούλας Τσιμινάκη


Επειδή, το πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσεις τη σχολική βία, είναι να σπάσεις τη σιωπή, γι' αυτό κι εγώ μιλώ.
Επειδή, όπως όλα τα θύματα, νιώθω κι εγώ άγχος, φοβίες και ανασφάλεια.
Επειδή βιώνω συστηματική βία από την πολιτεία, (που θα 'πρεπε να με προστατεύει), με απειλές μετακίνησης και απολύσεων, με ασφυκτικές τάξεις, με μείωση μισθού, αλλά και το (φοβερότερο όλων, για μένα), εντελώς "καφκικό" σκηνικό, με την κατάργηση του τεκμήριου της αθωότητας.
Επειδή, μέρα τη μέρα, νιώθω την επιθετική συμπεριφορά της κοινωνίας (που θα 'πρεπε να είναι δίπλα μου), να με έχει απαξιώσει πλήρως, γι' αυτό κι εγώ μιλώ.
Βέβαια, συνεχίζω να κάνω τη δουλειά μου, όπως και πριν  - λίγο πιο αγχωμένα, είναι αλήθεια .
Συνεχίζω ν΄αγαπάω τη δουλειά μου και τους μαθητές μου, όπως και πριν.
Προσπαθώ να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου μέσα στην τάξη, όπου εκτός από δασκάλα γίνομαι κλόουν, μαμά, ερασιτέχνης ψυχολόγος, χαμόγελο, φιλάκι, επαγγελματίας δέτης κορδονιών και λύτης προσωπικών διαφορών και, πολλές φορές, μια ζεστή αγκαλιά.
Ό,τι κάνουν και οι συνάδελφοί μου, δηλαδή.
Προσπαθώ να είμαι συνεπής στην περίφημη διδακτέα ύλη, μα και να αυτοσχεδιάζω, να είμαι δημιουργική, να φέρνω τη μαγεία στο μάθημα (όχι πάντα με επιτυχία, ομολογώ), για να κρατήσω το ενδιαφέρον των παιδιών, αλλά και να φέρω τον πραγματικό κόσμο στην τάξη, με προγράμματα και δραστηριότητες που θα τους προετοιμάσουν για την ένταξή τους σ΄αυτόν.
Όπως κάνουν και τόσοι άλλοι δάσκαλοι, δηλαδή.
Φυσικά, αυτά προΫποθέτουν καθημερινή προετοιμασία στο σπίτι, όπου εκτός από τα της οικογένειας, έχεις να κάνεις προσεκτικό σχεδιασμό μαθήματος, διόρθωμα, αναζήτηση προτάσεων και ιδεών από εμπνευσμένους συναδέλφους, στο διαδίκτυο, δημιουργία δικών σου ασκήσεων και φυλλαδίων.
Κι όλα αυτά, όχι επειδή σε υποχρεώνει κανείς, μα επειδή το θες εσύ.
Κι επειδή θες να γίνεσαι καλύτερος, όλο κι ενημερώνεσαι για τις εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης και της τεχνολογίας, και πράγματι, θλίβεσαι, για το πόσα λίγα, απ΄αυτά τα θαυμαστά, μπορείς να εφαρμόσεις στην τάξη, γιατί δεν έχεις τα μέσα, ούτε τις γνώσεις.
Κι αναρωτιέμαι, ποιος, τελικά, θα μπορέσει να αξιολογήσει τη δουλειά του "τεμπέλη" δάσκαλου, εκτός, ΊΣΩΣ απ΄τα παιδιά, που νιώθουν τις όποιες γνώσεις τους προσφέρουμε με το περιτύλιγμα της αγάπης μας;
Έτσι, όταν μπήκα στην τάξη κι είδα, συγκινημένη, στον πίνακα να γράφει "ΚΥΡΙΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΕΡΑΚΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΣΗ", δε με πείραξε ούτε ο ενικός του "είσαι", ούτε το ήτα στο "ΑΕΡΑΚΗ'', μα με πείραξε που δεν είμαι παρά μόνο ένα αεράκι, ενώ θα ΄θελα να είμαι θύελλα.

Κυριακή 12 Μαΐου 2013

Η Παιδεία το μεγάλο Εθνικό μας Πρόβλημα


Του Aθανάσιου Κατσίμπελη* Δάσκαλoυ-M.Ed , Nομικού


Η Παιδεία αποτελεί το μεγάλο Εθνικό μας πρόβλημα και αφορά την επιβίωση του Έθνους και του λαού μας. Δεν μπορεί να είναι αναλώσιμο προϊόν τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών συζητήσεων. Απαιτεί εθνικό σχεδιασμό με σκοπό την υλοποίηση των Συνταγματικών επιταγών (αρ.16 Σ) και την ανάταση του δύσμοιρου λαού μας.
Οι συζητήσεις για την Παιδεία αφορούν πρωτίστως τους άτυχους Έλληνες μαθητές, τους υπερφορολογημένους Έλληνες γονείς και τους κακοπληρωμένους Έλληνες δασκάλους, την ευρύτερη σιωπούσα, εδώ και χρόνια Ακαδημαϊκή κοινότητα. Αυτοί θα έπρεπε να πρωταγωνιστούν στις συζητήσεις που διεξάγονται τις τελευταίες ημέρες και όχι να συζητάνε άσχετοι περί Παιδείας στα τηλεπαράθυρα ή στις Επιτροπές της Βουλής!!
Διαχρονικά, από τη Μεταπολίτευση και μετά, ποτέ δεν έγινε ένας σωστός και ολοκληρωμένος εθνικός σχεδιασμός για το τι Παιδεία θέλουμε και πώς μπορούμε να την αναβαθμίσουμε. Αντίθετα, τα θέματα Παιδείας αποτέλεσαν πολλές φορές θέμα κομματικής και πολιτικής εκμετάλλευσης στις πλάτες των μαθητών και της γενιάς μας.
Οι κομματικές παρατάξεις των συνδικαλιστικών ομοσπονδιών των Εκπαιδευτικών καμία ανακοίνωση δεν έβγαλαν όταν το 2009 παραλείφθηκε η λέξη «Εθνική» από την ονομασία του Υπουργείου Παιδείας. Συνηθισμένη κατάσταση για χρόνια να επικρατούν οι δήθεν προοδευτικές δυνάμεις της αφωνίας στην Ελληνική κοινωνία, την εκπαιδευτική κοινότητα και τους πνευματικούς μας ανθρώπους.
 Πόσες διακηρύξεις δεν ακούσαμε; Πόσες αλλαγές δεν βιώσαμε; Πόσα βιβλία δεν αλλάξαμε; Πόσο μελάνι δεν χύθηκε για τα θέματα Παιδείας και τις προτεινόμενες κάθε φορά κοντόφθαλμες αλλαγές των κομμάτων που θα βελτίωναν τα πράγματα; Κανένα όραμα για την Εθνική μας Παιδεία δεν υπήρξε. Εκπαίδευση είχαμε, χρυσοφόρα για κάποιους παραπαιδεία είχαμε, Παιδεία όμως δεν αποκτήσαμε ποτέ.
Πάντα λίγο πριν από τις Πανελλήνιες εξετάσεις φρόντιζαν οι κυβερνώντες να εξαγγείλουν και μία αλλαγή στον τρόπο πρόσβασης στα ΑΕΙ. Πάντα το καλοκαίρι γινόταν συζήτηση για τα προβλήματα της Παιδείας και τα κενά σε εκπαιδευτικούς που θα είχαμε.
Άλλοτε, θέλοντας να μειώσουν τεχνητά την ανεργία των νέων, όπως το 1996 που ο Υπουργός Παιδείας κ. Γιώργος Παπανδρέου, διαπίστωνε, επί Πρωθυπουργίας Σημίτη, πως τα Πανεπιστήμια μπορούν να δεχθούν παραπάνω φοιτητές και τότε λίγο πριν τις εκλογές του Σεπτέμβρη κι ενώ είχαν ανακοινωθεί οι βάσεις εισαγωγής έβγαλε νέες βάσεις με περισσότερους εισαχθέντες!! (Απίστευτο παιχνίδι για όσους είχαν βρεθεί τότε να εισάγονται σε δύο σχολές).
Κι άλλοτε όταν η ανεργία ήταν μειωμένη στη χώρα μας διαπίστωναν την ανάγκη της εισαγωγής της βάσης του δέκα, ώστε να εισαχθούν λιγότεροι στα Ελληνικά Πανεπιστήμια…την επόμενη χρονιά την καταργούσαν και πάλι από την αρχή!!
Ατέλειωτα παιχνίδια εις βάρος των μαθητών. Τη μια δεν είχαν βιβλία, την άλλη δεν είχαν εκπαιδευτικούς, την άλλη κύμα καταλήψεων σάρωνε τα σχολεία. Μέχρι και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης της χώρας μας έγινε γνωστός ως 16χρονος μαθητής μέσα από τις μαθητικές καταλήψεις. Τότε όμως, τουλάχιστον, οι μαθητές μπορούσαν να ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον. Μπορούσαν οι γονείς τους να τους σπουδάσουν είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό. Σήμερα πόσοι γονείς έχουν την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσουν τα παιδιά τους; Πόσα παιδιά που θα σπουδάσουν δεν θα βρεθούν για χρόνια άνεργοι πτυχιούχοι;
Ποτέ στις κινητοποιήσεις για την Παιδεία στην Ελλάδα δεν συμμετείχαν όλοι μαζί οι παράγοντες της Εκπαίδευσης. Στην Ισπανία προχθές διαδήλωναν μαζί δάσκαλοι, καθηγητές, γονείς, πανεπιστημιακοί, φοιτητές και μαθητές. Στην Ελλάδα ποτέ δεν συνέβη αυτό. Ο κάθε κλάδος αγωνιζόταν πάντα μόνος του και για τα δικά του συμφέροντα. Άρχιζε και σταματούσε τις κινητοποιήσεις του, ικανοποιημένος με μια μικροαυξησούλα στις αποδοχές του. Λες και η Παιδεία αφορά μόνο τους εκπαιδευτικούς ή μόνο τους μαθητές ή μόνο τους γονείς. Η Παιδεία αφορά την επιβίωση ολόκληρου του λαού μας. Αυτό καλό είναι κάποια στιγμή να το συνειδητοποιήσουν όλοι οι παράγοντες της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Έχουμε και Σωκράτη και Πλάτωνα και Ρήγα για να εμπνευστούμε.
Πέρα από τον εθνικό σχεδιασμό, Παιδεία δεν μπορούμε να έχουμε χωρίς γενναία χρηματοδότηση και χωρίς ένα σύγχρονο δημοκρατικό εκπαιδευτικό σύστημα, που μπορεί να σχεδιαστεί από τους ικανότατους Έλληνες Επιστήμονες με βάση τη φιλοσοφία και τις ανάγκες της χώρας μας. Χορτάσαμε από τις μεταφορές στην Ελληνική πραγματικότητα εκπαιδευτικών συστημάτων άλλων χωρών αποσπασματικά και επιφανειακά. Μπορούμε σε αυτή τη χώρα να εξάγουμε Παιδεία, δεν έχουμε ανάγκη να εισάγουμε και να χρυσοπληρώνουμε ξένους να μας πουν τι θα κάνουμε με τα παιδιά μας και πώς να τα μορφώσουμε.
Πώς όμως να χρηματοδοτήσουμε την Παιδεία σε καιρό Μνημονίου; Ενδιαφέρει τους δανειστές μας η Εθνική μας Παιδεία ή η άρρηκτα δεμένη μαζί της Εθνική μας Άμυνα;
Ήταν 3 Ιουνίου του 2009 όταν ρώτησε ο δημοσιογράφος κ.Κούλογλου τον υποψήφιο τότε Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου για την πιθανότητα να μπει η Έλλαδα στο ΔΝΤ. Τότε αυτός είχε μιλήσει για την ισοπεδωτική παρέμβαση του ΔΝΤ στις χώρες που "βοήθησε"!! Το πρώτο πράγμα που θα ζητήσει το ΔΝΤ είχε πει είναι να κόψουμε από την Παιδεία και την υγεία.(εδώ το video http://www.youtube.com/watch?v=0VwjXir-47s)
Mπορούμε να φτιάξουμε παιδεία χωρίς χρήματα; Χωρίς τα σούπερ σχολεία που μας υποσχόταν ο ίδιος το 2009;
Βεβαίως μπορούμε. Ακόμα και από το υστέρημα του λαού μας. Όλα τα μπορούμε εμείς οι Έλληνες, αν όλοι ενωμένοι αποφασίσουμε να χτίσουμε μια Παιδεία για το καλό της χώρας μας και των παιδιών μας, αρκεί να πιστέψουμε σε ένα κοινό όραμα. Όσο για την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των εκπαιδευτικών έχω να παρατηρήσω πως είναι σαν να αυξάνεις τις ώρες ενός καλλιτέχνη ή ενός ποιητή για να φτιάξει το δημιούργημά του. Δεν γίνεται να αποδώσει κανένας δάσκαλος με το ζόρι. Δεν γίνεται να έχουμε επίστρατους δασκάλους αλλά στρατευμένους ομόψυχα, αφού πρώτα εξασφαλίσουμε την αξιοπρέπειά τους, σε έναν εθνικό στόχο. Ούτε γίνεται να έχεις δάσκαλο που να πεινάει και να περιμένεις να διδάξει σωστά το παιδί σου ή μαθητή που να πεινάει και να περιμένεις να μάθει γράμματα…Και ναι χρειάζεσαι ένα επιστημονικά αποδεκτό, αξιοκρατικό, μη τιμωρητικό αλλά ενισχυτικό σύστημα αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.
Έλεγε ο Ευάγγελος Παπανούτσος ο τελευταίος Έλληνας που άλλαξε την Παιδεία μας :
«Κατάλαβέ το καλά, και κλείσε αυτή την αλήθεια μέσα στην ψυχή σου, ότι η διδασκαλία ανήκει στην κατηγορία των πνευματικών έργων όπου το καλό αποτέλεσμα είναι προϊόν έμπνευσης και δημιουργικού οίστρου. Με μια λέξη: είναι δημιουργία. Και ο άξιος δάσκαλος: δημιουργός. Αυτό πρέπει να σκέπτεσαι όταν αρχίζεις όχι μόνο μια σειρά μαθημάτων, αλλά και το κάθε μάθημα, κάθε ώρα διδασκαλίας. Δε θα εργαστείς απάνω σε γνωστές και πολυμεταχειρισμένες, στερεότυπες φόρμες και φόρμουλες (όπως: ο τεχνίτης στα «βάναυσα» έργα), αλλά θα δημιουργήσεις πάντοτε κάτι νέο και πρωτότυπο, κάτι που δεν είχε, δεν μπορούσε να έχει γίνει ως τώρα (όπως ο αληθινός ποιητής στα «ευγενή» έργα του πνεύματος).»

Σάββατο 11 Μαΐου 2013

7 τρόποι να κάνετε τα παιδιά να σας ακούσουν χωρίς να φωνάξετε!



Έχετε βαρεθεί να λέτε «βάλε τις κάλτσες σου» ή «μάζεψε το δωμάτιό σου» και να νιώθετε πως κρίνοντας από την αντίδραση των παιδιών σας προφανώς δεν βγαίνει ήχος από το στόμα σας; Ήρθε η ώρα αυτό να αλλάξει!
Η καθημερινότητα ενός γονιού είναι γεμάτη φωνές, τσιρίδες και επιφωνήματα –που δεν σχετίζονται πάντα με χαρά και ενθουσιασμό. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχετε πει κι εσείς την πολύ αγαπημένη φράση των γονιών: «πόσες φορές πρέπει να στο πω;» -κατά προτίμηση ουρλιάζοντας ή κάνοντας ταυτόχρονα «απειλητικές» κινήσεις με τα χέρια στον αέρα. Η Έιμι ΜακΚρίντι, ειδικός σε θέματα ανατροφής γονιών και συγγραφέας του βιβλίου If I have to Tell You One More Time… The Revolutionary Program That Gets Your Kids to Listen Without Nagging, Reminding or Yelling (Αν χρειαστεί να στο πω άλλη μια φορά… Το επαναστατικό πρόγραμμα που κάνει τα παιδιά να σας ακούν χωρίς να γκρινιάζετε, να υπενθυμίζετε ή να φωνάζετε), υπόσχεται ότι δεν θα χρειαστεί να ξαναπείτε δεύτερη φορά οτιδήποτε όταν απευθύνεστε στα παιδιά σας, αρκεί να ακολουθήσετε αυτά τα εφτά βήματα: 

1. Περάστε προσωπικό χρόνο με τα παιδιά σας σε καθημερινή βάση.
 Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να αισθάνονται κάθε μέρα ότι οι γονείς τους τα νοιάζονται και τα προσέχουν. Αν δεν πάρουν τη «δόση» τους από το χρόνο και τη φροντίδα σας, καμία μέθοδος πειθαρχίας δεν μπορεί να είναι αποτελεσματική –για να μην αναφέρουμε ότι είναι ικανά να τσιρίζουν μόνο και μόνο για να τραβήξουν την προσοχή σας. Αρκούν 10-15 λεπτά κοινού χρόνου μία ή δύο φορές την ημέρα για να δείτε τη συμπεριφορά τους να αλλάζει. 

2. Δώστε τους την ευκαιρία να συμμετέχουν στις δουλειές του σπιτιού.
 Τα παιδιά, ανεξάρτητα από το εάν είναι ακόμα νήπια ή έχουν γίνει έφηβοι πρέπει να νιώθουν ότι είναι υπεύθυνα για κάποιες από τις βασικές υποχρεώσεις ενός νοικοκυριού. Συμμετέχοντας στις καθημερινές δουλειέςαποκτούν σημαντικές ικανότητες, αποκτούν αίσθηση του τι σημαίνει «ομαδική» προσπάθεια  σε μια οικογένεια και, επιπλέον, μειώνονται οι πιθανότητες να γυρίσουν κάποια στιγμή να σας πουν «δεν είναι δική μου δουλειά». 

3. Φροντίστε να τηρούν αυστηρά το πρόγραμμα του ύπνου.Τα παιδιά χρειάζονται πολύ περισσότερο ύπνο από τους ενήλικες. Ο οργανισμός τους είναι σε συνεχή ανάπτυξη κι αυτό είναι από μόνο του αρκετά ενεργοβόρο. Επιπλέον, παίζουν και κινούνται συνέχεια. Εάν πιστεύετε ότι τα παιδιά σας δεν κοιμούνται αρκετά, δοκιμάστε να τα βάζετε για ύπνο δέκα λεπτά νωρίτερα κάθε βράδυ –μέχρι να φτάσετε στην επιθυμητή ώρα. Το σίγουρο είναι ότι ένα παιδί που έχει ξεκουραστεί αρκετά είναι την επόμενη μέρα πολύ πιο ήρεμο και συνεργάσιμο.
 

4. Προτιμήστε να εκπαιδεύετε παρά να τιμωρείτε.
 Υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν ανταποκρίνονται με τον προβλεπόμενο τρόπο στην «τιμωρία». Εάν το δικό σας ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία, ίσως πρέπει να χρησιμοποιήσετε άλλου είδους χειρισμό. Εξάλλου, με το να το αναγκάζετε να μείνει στο δωμάτιό του ή καθισμένο σε μια καρέκλα για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, δεν του δίνετε την ευκαιρία να μάθει να κάνει καλύτερες επιλογές. Αυτό ακριβώς είναι το «κλειδί». Όταν το παιδί σας είναι άτακτο ή σας αγνοεί σκεφτείτε «Τι μπορώ να κάνω ώστε να του μάθω ότι άλλη φορά σε ανάλογη περίσταση θα πρέπει να πράξει διαφορετικά;». 

5. Μην κάνετε ποτέ το διαιτητή στους καυγάδες τους.
 Εάν επεμβαίνετε στις διενέξεις των παιδιών σας προκειμένου να ορίσετε ποιος έχει δίκιο και να επιβάλλετε την τιμωρία στον άλλο, το μόνο που καταφέρνετε είναι να εντείνετε την αντιπαλότητα μεταξύ τους. Επιπλέον, στερείτε από τα παιδιά τη δυνατότητα να λύσουν μόνα τους τις διαφορές τους. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε όταν τα βλέπετε να τσακώνονται είναι να τα αγνοήσετε. Εάν η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει και χρειαστεί να παρέμβετε, κάντε το λέγοντας «δεν με αφορά ποιος το ξεκίνησε, απλά θέλω να σας βοηθήσω να βρείτε μια λύση. Εσείς, τι προτείνετε;» 

6. Ορίστε απλούς και ξεκάθαρους κανόνες.
 Δεν χρειάζεται να υπάρχει ένας κανόνας για κάθε περίσταση, αλλά μόνο κάποιες βασικές αρχές, τις οποίες όμως είναι υποχρεωμένα όλα τα μέλη της οικογένειας να τηρούν απαρέγκλιτα. Για κάθε έναν από αυτούς τους κανόνες ορίστε και τη συνέπεια στην οποία οδηγεί η μη τήρησή του. Πάντα να προειδοποιείτε τα παιδιά όταν πρόκειται να υποστούν τη συνέπεια, αλλά μείνετε σταθερή στην απόφασή σας να εφαρμόσετε τους κανόνες. 

7. Μάθετε να χρησιμοποιείτε περισσότερο το «ναι» και λιγότερο το «όχι». Τα παιδιά μισούν να ακούν «όχι», «απαγορεύεται», «δεν μπορείς» -κι εμείς άλλωστε το ίδιο θα νιώθαμε εάν μας το έλεγαν. Προσπαθήστε σε κάθε ευκαιρία να αντιδράτε θετικά και όχι αρνητικά. Αν ο γιος σας θέλει να πάει στο πάρκο ενώ δεν έχει ακόμα τελειώσει την ορθογραφία του, αντί να πείτε αμέσως «όχι», πείτε «ναι, ασφαλώς και μπορείς να πας να παίξεις με τους φίλους σου, αμέσως μόλις τελειώσεις με τα μαθήματά σου».
Από: Ελένη Καραγιάννη

Κυριακή 5 Μαΐου 2013

Ευχές

Χρόνια πολλά σε όλους σας, με υγεία. 
Χριστός Ανέστη!

Σάββατο 4 Μαΐου 2013

Μ.Παρασκευή στο Βελβεντό

Μ.Παρασκευή στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Βελβεντό Κοζάνης.Ψάλλει μαζί με τους ιερείς του ναού,η χορωδία του Μορφωτικού Ομίλου.



Περιφορά του Επιταφίου στην κεντρική πλατεία του Βελβεντού, συνοδεία της Μουσικής μπάντας του Μορφωτικού Ομίλου.

Παρασκευή 3 Μαΐου 2013

Επιτάφιος

Ο Επιτάφιος, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο Βελβεντό