Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για το σχολείο Βελβεντού

Δόθηκαν συνεντεύξεις στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, στην ΕΡΑ Κοζάνης και στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης.

Έγραψαν οι εφημερίδες

Εφημερίδα "Χρόνος"

Εφημερίδα "Cosmos"


Εφημερίδα "Το Βελβεντό"

Εφημερίδα "ΚΟΖΑΝΗ"

Εφημερίδα "Μακεδονία"

Το τραγούδι της ενέργειας

Οι στίχοι του τραγουδιού γράφτηκαν από τους μαθητές της ΣΤ΄τάξης του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού και τραγουδήθηκε πολύ ωραία από τους ίδιους.

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Η ενέργεια κοστίζει ακριβά
στον πλανήτη και στην τσέπη τελικά
μη θαρρείς δεν έχεις λύσεις
απ’ το σπίτι σου ν’ αρχίσεις
θα σου δείξω τρόπους, άκουσε καλά!

Όταν έξω έχει κρύο τσουχτερό
όταν έξω έχει κρύο τσουχτερό
κλείσε τα παράθυρα
ρέει η θερμότητα
όταν έξω έχει κρύο τσουχτερό.

Μην αφήνεται τα φώτα ανοιχτά
αν δεν είστε στα δωμάτια παιδιά
και τις συσκευές να μη
τις ξεχνάτε ανοιχτές
ο μπαμπάς μας το πληρώνει ακριβά.

Πρέπει να μη σπαταλάμε το νερό
πρέπει να μη σπαταλάμε το νερό
γιατί το νερό είναι
ένα σπουδαίο αγαθό
πρέπει να μη σπαταλάμε το νερό.

Όταν κάνεις μπάνιο χαλαρωτικό
όταν κάνεις μπάνιο χαλαρωτικό
μη γεμίζεις τη μπανιέρα
κάνε ένα ντους απλό
όταν κάνεις μπάνιο χαλαρωτικό.

Της κουζίνας τα ματάκια είναι πολλά
έχουν μεγέθη διαφορετικά
όταν θες ένα αυγό
να ανοίγεις το μικρό
λίγο ρεύμα κι έχεις το αυγό σφιχτό.

Κάντε ανεμογεννήτριες πολλές
κάντε ανεμογεννήτριες πολλές
για εξοικονόμηση της ενέργειας ολέ
κάντε ανεμογεννήτριες πολλές.

Απ’ τον ήλιο πάρτε ενέργεια πολύ
είν’ ενέργεια σας λέω καθαρή
τα φωτοβολταϊκά
χρησιμεύουνε πολύ
βάλε ένα στην ταράτσα σου και συ.

Αν και σεις όλα τα κάνετε αυτά
και σκεφτείτε λίγο οικολογικά
όλη η φύση θα επιζήσει
ο πλανήτης θα κερδίσει
η ελπίδα θα νικήσει τελικά.

Νέα νίκη για τους μικρούς του Βελβεντού

ΤΙΤΑΝ ΣΕΡΒΙΩΝ-ΒΕΛΒΕΝΤΟ:2-7

Μια ακόμα μεγάλη νίκη για τους μικρούς του Βελβεντού, η τρίτη κατά σειρά σε ισάριθμους αγώνες.Μια καλή εμφάνιση της ομάδας μας, αν και παρουσιάστηκε λίγο κουρασμένη γιατί μερικοί από τους παίχτες έπαιξαν και στον χτεσινό αγώνα με την ομάδα μας, της μεγαλύτερης κατηγορίας.
Τα γκολ πέτυχαν:
Πιτσιάβας Ζ.:4 γκολ , Γκίκας Σ.:2 γκολ, Τέτος Δ.:1 γκολ

Αριστερά:Ο προπονητής της ομάδας δίνει τις οδηγίες στους παίχτες, κατά τη διάρκεια του ημιχρόνου.

Δεξιά:Οι παίχτες των δυο ομάδων δίνουν τα χέρια μετά το τέλος του αγώνα.

Σέντρα από δεξιά και κεφαλιά από τον σκόρερ της ομάδας, Ζ.Πιτσιάβα(με το Νο9).Η μπάλα στα δίχτυα της ομάδας των Σερβίων.

Όνειρο ήταν...και πέρασε.Ευτυχώς...

Χθες το βράδυ είδα ένα όνειρο και τρόμαξα.Είδα στον ύπνο μου τον πρωθυπουργό,Γιώργο Παπανδρέου.Όχι δεν τρόμαξα επειδή είδα το Γιώργο,αλλά γι' αυτά που μου είπε.
-Γιάννη μου είπε,επειδή ξέρεις το ΠΑ.ΣΟ.Κ. από τότε που κάποιοι νόμιζαν ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ποδοσφαιρική ομάδα και επειδή έχεις τόσα χρόνια δάσκαλος και γνωρίζεις τα εκπαιδευτικά θέματα,θέλω να σε κάνω υπουργό Παιδείας.
Είναι να μην τρομάξει κανείς;Αλλά αυτό που με τρόμαξε περισσότερο,ήταν ότι εγώ δέχτηκα.Και ναι,έγινα ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ.
Αμέσως πήρα τρεις συνεργάτες:
Ένα δάσκαλο από την Κοζάνη,χρόνια συνδικαλιστή,που ποτέ όμως δεν άφησε τη σχολική τάξη.Τον έβαλα υπεύθυνο για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Έναν καθηγητή που μένει στην Κοζάνη,που γνωρίζει τα θέματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και έφαγε τα χρόνια του στα σχολικά θρανία.
Και έναν καθηγητή του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,μεγάλο σε ηλικία,αλλά με αγάπη προς την παιδεία και τους δασκάλους,έχοντας μια ζωή μέσα στις αίθουσες του Πανεπιστημίου.
Πήρα μαζί μου τρεις ανθρώπους, που δεν ξέρω ούτε με νοιάζει τι ψηφίζουν.Αυτό που με ενδιέφερε ήταν ότι ήταν άνθρωποι της εκπαίδευσης,άνθρωποι της σχολικής τάξης.
Μετά με τους τρεις συνεργάτες βγάλαμε τον πρώτο νόμο για τη στελέχωση των γραφείων εκπαίδευσης και σχολικών συμβούλων.Έχεις ένα,δυο,τρία πτυχία παίρνεις τα ανάλογα μόρια.Έγραψες ένα,δυο,τρία βιβλία παίρνεις τα ανάλογα μόρια.Ήσουν εισηγητής σε σεμινάρια παίρνεις τα ανάλογα μόρια...Ο πιο άξιος παίρνει τη θέση.
Στη συνέχεια καλέσαμε τους εκπροσώπους των δασκάλων και των καθηγητών για να δούμε τις απόψεις τους.Μετά γυρίσαμε στα σχολεία,στην Αθήνα,στη Θράκη,στην Κρήτη, στα νησιά,στη Μακεδονία,παντού.Είδαμε από κοντά τα προβλήματα των σχολείων και ψάξαμε λύσεις.
Ύστερα καθίσαμε να ξεσκονίσουμε τα σχολικά βιβλία.Βγάλαμε τις σελίδες με τις συνταγές μαγειρικής,τις μικρές αγγελίες,τις χρήσεις καφετιέρας και βάλαμε κείμενα του Σολωμού,του Παλαμά,του Παπαντωνίου,του Καρκαβίτσα...
Και τότε...ξύπνησα...Ουφ...Ευτυχώς...
Ντύθηκα γρήγορα και έφυγα για το σχολείο.Μπήκα στην τάξη...και πήρα αέρα.

Απόσπασμα από το θεατρικό έργο "Το Βρωμοχώρι"

Το θεατρικό έργο "Το Βρωμοχώρι" παρουσιάστηκε από τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού,στην αίθουσα εκδηλώσεων του Σχολείου μας.

Ένας χορός για το περιβάλλον

Ένας χορός για το περιβάλλον,από τα κορίτσια του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού.Παρουσιάστηκε στο σχολείο μας την ημέρα περιβάλλοντος το σχολικό έτος 2009.
Η χορογραφία έγινε από τα ίδια τα παιδιά.

Χοροί και τραγούδια του Βελβεντού

Παρουσιάστηκαν το καλοκαίρι του 2009 στη συνάντηση χορευτικών στο Βελβεντό.





Συγχαρητήρια στο χορευτικό τμήμα του Μορφωτικού Ομίλου Βελβεντού, όχι μόνο για την παρουσία του,αλλά και για τη διατήρηση της παράδοσής μας.

"Η Ελπίδα και η χελώνα της η Λιγνή"

Το παραμύθι, όπως το παρουσίασαν οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού κατά την παρουσίαση και βράβευση της περιβαλλοντικής εργασίας τους,στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Βελβεντού.

Εφημερίδα "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"-Τετάρτη 30.09.2009

Θέμα

Παιδιά έγραψαν για το περιβάλλον

ΠΡΩΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΖΑΝΗΣ

Στους ηγέτες του κόσμου το παραμύθι του Βελβεντού
Το παραμύθι τους “Η Ελπίδα και η χελώνα της η Λιγνή” στέλνουν στους ηγέτες του κόσμου οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού Κοζάνης. Η ιστορία που έγραψαν κέρδισε το πρώτο βραβείο στον πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό “Η γη καίγεται - εσύ τι κάνεις;”.
Της Σοφίας Χριστοφορίδου christoforidou@makthes.gr

Θα περιληφθεί σε λεύκωμα που θα εκδώσει η κυβέρνηση της Δανίας και θα διανείμει στους ηγέτες των χωρών που θα λάβουν μέρος στη σύνοδο κορυφής της Κοπεγχάγης για τις κλιματικές αλλαγές. Ο διαγωνισμός ήταν μία πρωτοβουλία 11 γυμνασίων και λυκείων της Αθήνας και πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της πρεσβείας της Δανίας, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Ανάμεσα σε χίλιες και πλέον συμμετοχές από δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια από όλη την Ελλάδα η ομάδα της Στʼ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Βελβεντού κατέκτησε το πρώτο βραβείο στην κατηγορία “Ανένταχτο”, ενώ σε άλλα τέσσερα σχολεία δόθηκαν ισάριθμες διακρίσεις για τις κατηγορίες “Γραπτός λόγος”, “Εικαστικές τέχνες”, “Ερμηνευτικές τέχνες” και “Πεζογραφία - Ποίηση”. “Οι μαθητές αποφάσισαν να γράψουν το παραμύθι μετά από μια επίσκεψή τους στα λιγνιτωρυχεία της Πτολεμαΐδας και τα εργοστάσια της ΔΕΗ, όπου αντίκρισαν ένα σεληνιακό τοπίο, πολύ διαφορετικό από αυτό του Βελβεντού”, αναφέρει ο δάσκαλος των παιδιών Γιάννης Γκίκας. Το παραμύθι γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τα ίδια τα παιδιά, με τον συντονισμό ομάδας δασκάλων, και θα περιληφθεί σε μια συλλογή με δημιουργίες παιδιών από όλη την Ευρώπη, στις οποίες συμπυκνώνονται οι αγωνίες και οι ελπίδες τους για το περιβάλλον. Το λεύκωμα αυτό θα παραδοθεί στους ηγέτες των χωρών που θα λάβουν μέρος στη σύνοδο κορυφής για τις κλιματικές αλλαγές, που θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Δεκέμβριο στη Δανία.

-----------------------------------------------------------------------------------------------

“Η Ελπίδα και η χελώνα της η Λιγνή”

Το παραμύθι που έγραψαν οι μαθητές του Βελβεντού

Σε ένα χωριό μακρινό, ή πολύ κοντινό σε μας, ζούσε ένα κοριτσάκι, η Ελπίδα, μαζί με την αγαπημένη της Χελώνα, τη Λιγνή. Κάποια μέρα, την ώρα που η Λιγνή και η Ελπίδα έπαιζαν κυνηγητό, ένα αυτοκίνητο σταμάτησε δίπλα τους. Τρεις άνθρωποι με παράξενα εργαλεία κατέβηκαν και άρχισαν να σκάβουν μεγάλες τρύπες στο χώμα. “Τι ζητάν αυτοί εδώ”, ρώτησε η Ελπίδα τη Λιγνή. “Δεν ήρθαν για καλό μου φαίνεται”, απάντησε η χελώνα. Το βράδυ η Ελπίδα είδε έναν εφιάλτη. Ένα τεράστιο μηχάνημα μπήκε στο δάσος τους, έτοιμο να κατασπαράξει τα πάντα. Τρομαγμένη η Ελπίδα, τρέχει στο δωμάτιο των γονιών της. Η μαμά της την αγκάλιασε και της είπε πως σε λίγο καιρό θα φύγουν από το χωριό τους, γιατί εκεί βρέθηκε λιγνίτης και θα χτιστεί ένα θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο. Τις επόμενες εβδομάδες η Ελπίδα έβλεπε γύρω της το όμορφο δάσος που έπαιζε με τη Λιγνή να μεταμορφώνεται σε ένα άχρωμο τοπίο. Σκόνη, θόρυβος, φορτηγά, λάσπη κυριαρχούσαν παντού και ένα τεράστιο εργοστάσιο άρχισε σιγά σιγά να ξεφυτρώνει. Κάποια μέρα, βλέποντας από μακριά το εργοστάσιο να χτίζεται, η Ελπίδα ρώτησε τη Λιγνή: “Τι είναι ο λιγνίτης, μακρινός σου ξάδερφος;”. Η Λιγνή αναστενάζοντας της αφηγήθηκε την ιστορία του λιγνίτη. “Θα σου πω μια ιστορία που ξεκινάει από πολύ παλιά. Εκατομμύρια χρόνια πριν, στο μέρος αυτό που ζούμε υπήρχε μια μεγάλη λίμνη. Γύρω από τη λίμνη υπήρχαν ζώα που τώρα δεν υπάρχουν. Δεινόσαυροι, μαμούθ και πολλά άλλα. Όλα αυτά τα ζώα ζούσαν γύρω από μια ρηχή λίμνη, το πιο εκπληκτικό όμως ήταν η ίδια η λίμνη. Ήταν γεμάτη φυτά. Γύρω της αλλά και από μέσα της ξεπρόβαλλαν τεράστια δέντρα. Η ζωή κυλούσε ήρεμα, οι μέρες, τα χρόνια, οι αιώνες… Ώσπου ένα πρωί, από το κοντινό βουνό ακούστηκε μια δυνατή βροντή. Ένα μεγάλο σύννεφο καπνού σκέπασε τον ήλιο και όλα γύρω τυλίχτηκαν από φωτιά και στάχτη. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, η γη άρχισε να κουνιέται και όλα καταστράφηκαν. Όταν τελείωσε η καταστροφή, τίποτα δεν θύμιζε την προηγούμενη ζωή. Όλα τα ζωντανά που υπήρχαν, ζώα και φυτά, έμειναν κάτω από το χώμα για εκατομμύρια χρόνια, έγιναν κάρβουνο, έγιναν λιγνίτης”. Σε λίγο καιρό το εργοστάσιο που έβλεπαν να χτίζεται άρχισε να βγάζει μαύρους καπνούς που σκέπασαν τον ήλιο και τα παιδικά τους όνειρα. Κοντά στο εργοστάσιο μεγάλα μηχανήματα άνοιγαν τεράστιες πληγές στο έδαφος. Μεγάλα φορτηγά πήγαιναν και έρχονταν κουβαλώντας το λιγνίτη, την πανάρχαια ζωή που σε λίγο θα γινόταν καπνός και στάχτη. Ο καπνός που έβγαινε από το εργοστάσιο μύριζε πολύ άσχημα. Η Ελπίδα δεν ανάσαινε με ευκολία και έβηχε συνεχώς. Η μαμά της την πήγε στο γιατρό και εκείνος της είπε: “Λυπάμαι πολύ, το παιδί έχει άσθμα”. Ένας ταχυδρόμος ήρθε μια μέρα στο σπίτι της Ελπίδας. Τους παρέδωσε ένα γράμμα το οποίο έγραφε πως πρέπει να φύγουν από το χωριό τους και να ζήσουν στην πόλη. “Γιατί;” ρώτησε η Ελπίδα τον μπαμπά της. “Ήρθε η ώρα να σκάψουν και κάτω από το χωριό”, της είπε εκείνος, “για να πάρουν το λιγνίτη”. Η Ελπίδα δεν μπορούσε να φανταστεί πώς θα ήταν η νέα της ζωή. Ο καιρός πέρασε. Τα απογεύματα, πριν ακόμη δύσει ο ήλιος, η Ελπίδα και η Λιγνή ανέβαιναν στην ταράτσα της πολυκατοικίας όπου έμεναν και έβλεπαν μακριά το χωριό τους να κατασπαράζεται από τεράστια μηχανήματα. Στο καινούριο της σπίτι η Ελπίδα ελπίζει πως όταν μεγαλώσει θα χτίσουν τον κόσμο από την αρχή. Παίρνοντας ενέργεια από τη φύση και τη δύναμή της. Γιατί ξέρουν πως η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο αλλά ο άνθρωπος ανήκει στη γη.