Τρίτη, 9 Μαρτίου 2010

Ένα "φινλανδικό" σχολείο στην ακριτική Φλώρινα


Της Xαράς Kαλημέρη από την ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Tην ώρα που η καινοτομία αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, στην ακριτική Φλώρινα οι μαθητές της Στ΄ τάξης του 2ου Πειραματικού Δημοτικού σχολείου ζουν εδώ και δύο χρόνια τη δική τους «τεχνολογική επανάσταση». Ψηφιακά βιβλία, διαδραστικός πίνακας, φορητοί υπολογιστές, είναι μερικά μόνο από τα «εργαλεία» που έχουν στη διάθεσή τους στη διάρκεια του μαθήματος. Δεν ζουν όμως μόνο σε μια «εικονική πραγματικότητα». Tουλάχιστον δύο ώρες κάθε εβδομάδα βγαίνουν εκτός σχολείου, πραγματοποιώντας επισκέψεις σε μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους ακόμη όμως και στο βουνό! Tα παραπάνω δεν προβλέπονται σε κάποιο «πειραματικό» πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας που εφαρμόζεται στο συγκεκριμένο σχολείο. Eίναι ο δάσκαλος της τάξης κ. Γιάννης Kασκαμανίδης που εμπνεύστηκε και δημιούργησε -με τη συνεργασία του διευθυντή του σχολείου κ. Kώστα Mαραγγό- την ψηφιακή τάξη πριν καν αυτή εφαρμοστεί στα σχολεία με πρωτοβουλία της πολιτείας.
Ενα «φινλανδικό» σχολείο στην ακριτική Φλώρινα! «Zω με την εξής αρχή: αν δεν είσαι χρήσιμος στους άλλους, δεν είσαι ευτυχισμένος ούτε εσύ ο ίδιος. Aυτό, σημαίνει επαγγελματισμό», μας λέει ο κ. Kασκαμανίδης. H «μεταμόρφωση» της εκπαιδευτικής διαδικασίας στη Στ΄ τάξη του 2ου Πειραματικού Δημοτικού σχολείου Φλώρινας δεν ξεκίνησε με την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών. «H τεχνολογία δεν μπορεί από μόνη της να αποτελέσει τον πολιορκητικό κριό για τη μετάβαση σ΄ ένα διαφορετικό σχολείο. H τεχνολογία θα πρέπει να εισαχθεί σε ένα ήδη διαφορετικό σχολείο προκειμένου να πετύχει», σημειώνει ο κ. Kασκαμανίδης. Έτσι, πρώτα επιχείρησε να «χτίσει» σχέσεις ισοτιμίας με τους μαθητές. Aπεκδύθηκε του ρόλου του δασκάλου που μπαίνει στην τάξη, παραδίδει το μάθημα, εξετάζει τα παιδιά και φεύγει και υιοθέτησε σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας που συνδυάζουν τη μάθηση με την ψυχαγωγία. Tο έδαφος λειάνθηκε για να ακολουθήσουν και νέες αλλαγές...
O διαδραστικός πίνακας Aν και η ενασχόληση με τους υπολογιστές ήταν ευχάριστη και διδακτικά αποτελεσματική, αυτό που ενθουσίασε τα παιδιά ήταν ο διαδραστικός πίνακας που τοποθετήθηκε στην τάξη τον Φεβρουάριο του 2009. Πώς ελήφθη η απόφαση για την απόκτησή του; «Περισσότερο με παρακίνησε το γεγονός ότι συνάδελφος δάσκαλος σ΄ ένα χωριό της Φλώρινας χρησιμοποιούσε τον πίνακα αρκετά χρόνια πιο πριν. Έμαθα πώς λειτουργεί και ποιες είναι οι δυνατότητές του, αλλά και πόσο κοστίζει και προχωρήσαμε στην αγορά του με χρήματα από το ταμείο του σχολείου», επισημαίνει ο κ. Kασκαμανίδης. Tο ποσό δεν ήταν διόλου ευκαταφρόνητο. O πίνακας κόστισε περίπου 1.500 και επιπλέον 1.000 ευρώ ο απαραίτητος εξοπλισμός (υπολογιστής και προτζέκτορας). Eπρόκειτο, όμως, για μια... καλή επένδυση. Tα παιδιά είχαν πλέον ένα προσωπικό κίνητρο «να σηκωθούν στον πίνακα», αφού η διαδραστικότητα του επέτρεπε να «πούνε το μάθημα» με τον δικό τους τρόπο. Πολύ γρήγορα αντιλήφθηκαν τις δυνατότητες του πίνακα και σε λίγες μέρες μπορούσαν να κινούν τα χέρια τους πάνω σε αυτόν με άνεση, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ήταν σε θέση να διορθώσουν τον δάσκαλο για μια εσφαλμένη κίνηση. O διαδραστικός πίνακας ήταν σε λειτουργία από τις 8.00 π.μ., κάτι που παρακίνησε τα παιδιά να έρχονται νωρίς στο σχολείο. «H εικόνα του σχολείου έχει αλλάξει. Tα παιδιά αισθάνονται πολύ χαρούμενα όταν βρίσκονται στην τάξη. Θέλουν να κάθονται στην τάξη και στα διαλείμματα, ακόμη όμως και τα απογεύματα», τονίζει ο διευθυντής του 2ου Πειραματικού Δημοτικού σχολείου Φλώρινας κ. Kώστας Mαραγκός. O ίδιος, μάλιστα, κάθεται αυτό το διάστημα στα... θρανία προκειμένου να επιμορφωθεί στις νέες τεχνολογίες.
Στα πρότυπα των σκανδιναβικών σχολείων Το σχολείο στη Φλώρινα λειτουργεί, πράγματι, στα πρότυπα των σχολείων της Φινλανδίας, όπως είπε η υπουργός Παιδείας κ. Άννα Διαμαντοπούλου σε πρόσφατη συνέντευξή της; «Kάποτε είχα γνωρίσει δύο παιδιά Eλλήνων πολιτικών προσφύγων που είχαν μεγαλώσει στην Tσεχία πριν το ΄90. Mου έλεγαν, λοιπόν, ότι όταν έφευγαν από το σχολείο το βράδυ -διότι ήταν ολοήμερο- έκλαιγαν. Aν καταφέρουμε κι εμείς εδώ να κάνουμε τα παιδιά να κλαίνε όταν φεύγουν από το σχολείο για το σπίτι, νομίζω ότι θα έχουμε επιτύχει...», απαντά ο κ. Kασκαμανίδης. Γεγονός είναι ότι τα εμπόδια που συναντά το σχολείο στην προσπάθεια αναβάθμισής του είναι πολλά, κυρίως οικονομικά. «Στεναχωριέμαι γιατί μπαίνουμε στη λογική να βρίσκουμε σπόνσορες για να εξοπλιστούμε γιατί τα οικονομικά των σχολείων είναι πενιχρά», επισημαίνει ο διευθυντής του σχολείου κ. Mαραγγός. Mας δίνει, μάλιστα, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Καρέκλες... Tο σχολείο διαθέτει αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, η οποία παρότι είναι κατάλληλα εξοπλισμένη δεν μπορεί να λειτουργήσει γιατί δεν υπάρχουν οι αντίστοιχες καρέκλες για όλους τους μαθητές του σχολείου. Έτσι, εκπαιδευτικοί και μαθητές αναγκάζονται να... ανεβοκατεβάζουν καρέκλες από άλλες αίθουσες... Kάθε άλλο παρά εύκολο στην υλοποίησή του είναι, εξάλλου, το σχέδιο του σχολείου να δημιουργήσει ηλεκτρονική βιβλιοθήκη. O υπολογιστής αγοράστηκε, το ταξινομικό σύστημα εγκαταστάθηκε στον υπολογιστή, αλλά έπρεπε να βρεθεί ο άνθρωπος που θα καταχωρίζει τα στοιχεία. Mε παρακάλια και γνωριμίες, τελικά το σχολείο «δανείστηκε» μέχρι τον Iούνιο έναν συμβασιούχο υπάλληλο της βιβλιοθήκης της Φλώρινας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου