Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Αντιγόνη Σιώμου - Η Κοιλάδα (εκδ. Πατάκης)

Συνέντευξη της Αντιγόνης Σιώμου στο http://www.artsandthecity.gr/

"Η ιστορία έχει πολλά παραδείγματα από ταλαντούχους ανθρώπους οι οποίοι διέπρεψαν στο αντικείμενο τους σε πολύ νεαρή ηλικία."
Μίλησε μας για το βιβλίο σου.
Το έργο, Η Κοιλάδα, μπορεί να θεωρηθεί μυθιστόρημα φανταστικής λογοτεχνίας, το οποίο έχει έντονα μέσα του το στοιχείο της περιπέτειας. Η δράση τοποθετείται σε έναν φανταστικό κόσμο, όπου αρχικά ξετυλίγονται παράλληλα οι ιστορίες δύο αντρών, του Ίνγκο Γκρέιφολκ και του Μπόρντο Ράβενκοουτ, οι οποίες στη συνέχεια ενώνονται μεταξύ τους. Η ιστορία έχει ως εξής: Ο δεκαοχτάχρονος Ίνγκο Γκρέιφολκ ζει με την αδερφή του και τον άρρωστο πατέρα του σε ένα απομακρυσμένο χωριό του βασιλείου Φιλίρια. Ο συνομήλικός του Μπόρντο Ρέιβενκοουτ, από την άλλη, είναι υποχρεωμένος να εργάζεται ως επαγγελματίας δολοφόνος στις υπηρεσίες ενός διεφθαρμένου δούκα, εξαιτίας ενός περίεργου χαρίσματος που διαθέτει. Η απαγωγή του Ίνγκο από κάποιους στρατιώτες που κατά λάθος τον περνούν για κατάσκοπο και η ανάθεση μιας νέας αποστολής-δολοφονίας στον Μπόρντο οδηγούν στην τυχαία συνάντηση των δύο νέων. Τα δύο αγόρια θα ενωθούν με ισχυρότερους δεσμούς από αυτούς του αίματος και θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο ο ένας στη ζωή του άλλου. Μαζί θα ζήσουν περιπέτειες ασυνήθιστες και θα καταφέρουν να αφαιρέσουν μια για πάντα το πέπλο που χωρίζει την πραγματικότητα από το μυστηριώδες και το αλλόκοτο του εξωπραγματικού.
Ποια ήταν η αφορμή για να γράψεις το συγκεκριμένο βιβλίο;
Δεν υπάρχει κάποιο καθορισμένο γεγονός στη ζωή μου που με ενέπνευσε να γράψω την Κοιλάδα. Αντιθέτως η ιστορία αυτή έχει διαμορφωθεί μέσα από πολλά, μικρά, καθημερινά γεγονότα. Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που μπορεί να εμπνεύσει ή να δώσει τελική μορφή σε ένα έργο. Είναι αλήθεια βέβαια ότι όταν έγραφα αυτό το βιβλίο κατά τη διάρκεια των λυκειακών μου χρόνων, ήμουν σαφέστατα επηρεασμένη από διάφορες φανταστικές ιστορίες και συγγραφείς της φανταστικής λογοτεχνίας (Αναφέρω ενδεικτικά μόνο κάποιους: Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, Κρίστοφερ Παολίνι, Λίαν Χερν, Μίχαελ Έντε) και είμαι σίγουρη ότι χωρίς την επιρροή αυτών των συγγραφέων το συγκεκριμένο βιβλίο δεν θα είχε τη μορφή που έχει τώρα. Πέρα όμως από αυτό, νομίζω ότι αυτό που δίνει πραγματικά μορφή σε ένα μυθιστόρημα είναι κάποιες εντελώς ασήμαντες προσωπικές εμπειρίες και σκέψεις που καταφέρνουν και περνούν από την πραγματικότητα στο χώρο της φαντασίας χάρη στο συγγραφικό φιλτράρισμα. Για παράδειγμα, τη μορφή του Άλλαν την εμπνεύστηκα από κάποιον ζογκλέρ που έκανε επίδειξη μπροστά στα αυτοκίνητα σε κάποια φανάρια της Θεσσαλονίκης, αλλά και πολύ άλλοι χαρακτήρες και περιστατικά έχουν δημιουργηθεί χάρη σε τυχαία καθημερινά γεγονότα που έτυχε να μου τραβήξουν την προσοχή.
Πότε κατάλαβες ότι αυτό ήταν που ήθελες να κάνεις στη ζωή σου;
Το γράψιμο είναι κάτι που με γεμίζει ως άνθρωπο. Από τότε που άρχισα να μαθαίνω να γράφω, δηλαδή από την πρώτη δημοτικού, προσπαθούσα να γράφω ιστορίες τις οποίες τις έδινα σε πολύ κοντινά μου πρόσωπα για να τις διαβάσουν. Οπότε μπορώ σχεδόν να απαντήσω με σιγουριά ότι η συγγραφή είναι κάτι που με ακολουθεί σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου . Αν και ίσως δεν είναι το μοναδικό αντικείμενο με το οποίο θα ήθελα να ασχοληθώ στη ζωή μου (ιδίως επαγγελματικά), είναι κάτι το οποίο δεν θα μπορέσω ποτέ να αποχωριστώ καθώς με ολοκληρώνει σαν προσωπικότητα.
Θεωρείς πως η ηλικία παίζει ρόλο στο αποτέλεσμα ενός συγγραφικού έργου;
Είναι λογικό ο χρόνος που θα φέρει καινούργιες εμπειρίες και καινούργια γεγονότα στη ζωή ενός συγγραφέα να τον βοηθήσει να ωριμάσει ψυχικά και ως αποτέλεσμα να αναπτύξει ένα πιο ολοκληρωμένο συγγραφικό έργο. Αυτό που πιστεύω όμως, είναι ότι κάτι τέτοιο μπορεί να είναι λογικό, αλλά όχι και απαραίτητο. Η ιστορία έχει πολλά παραδείγματα από ταλαντούχους ανθρώπους οι οποίοι διέπρεψαν στο αντικείμενο τους σε πολύ νεαρή ηλικία. Ως παράδειγμα θα φέρω τον διάσημο Άγγλο ποιητή, Τζον Κήτς. Παρότι πέθανε στα 25 του μόλις χρόνια άφησε πίσω του ένα μεγάλο και άκρως πολύτιμο συγγραφικό έργο. Οπότε η απάντηση μου είναι ότι η ηλικία παίζει κάποιο ρόλο στο αποτέλεσμα του συγγραφικού έργου αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι το παν. Στην τελική, η ηλικία δεν είναι αυτό που καθορίζει τη δημιουργία ενός αξιόλογου βιβλίου.
Ως αναγνώστης εξετάζεις την ηλικία του συγγραφέα σε κάποιο βιβλίο που θα διαβάσεις; Θεωρείς πως οι αναγνώστες σας κρίνουν βάση αυτού; Κατά πόσο οι εκδοτικοί οίκοι στη χώρα μας, εξετάζουν την ηλικία ενός δημιουργού για να κρίνουν το συγγραφικό του έργο;
Ως αναγνώστης, δεν επηρεάζομαι από την ηλικία του συγγραφέα ενός βιβλίου που πρόκειται να διαβάσω για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω. Η ηλικία μπορεί να προσφέρει σε κάποιον άνθρωπο ωριμότητα αλλά μπορεί και όχι·˙ υπάρχουν πολλοί συγγραφείς μεγαλύτερης ηλικίας που το γράψιμο τους επικεντρώνεται καθαρά και μόνο σε επιφανειακά θέματα και υπάρχουν και πολλοί νέοι συγγραφείς που η γραφή τους διακρίνεται από απίστευτη οξυδέρκεια. Όσον αφορά όμως το αναγνωστικό κοινό και τους εκδοτικούς οίκους πιστεύω ότι όντως η ηλικία ενός συγγραφέα αποτελεί ένα πρωταρχικό κριτήριο – κακώς κατά τη γνώμη μου – για την αξιολόγηση του έργου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα φίλο μου που ασχολείται πολύ με λογοτεχνία ο οποίος όταν του ανέφερα ότι θέλω να προσπαθήσω να εκδώσω την Κοιλάδα γέλασε και μου είπε: “Είσαι πολύ μικρή”. Γι' αυτό άλλωστε χαίρομαι τόσο που οι Εκδόσεις Πατάκη μου έδωσαν την ευκαιρία για αυτό το συγγραφικό ξεκίνημα παρά το νεαρό της ηλικίας μου.
Το πρώτο βιβλίο που έγραψες ήταν και εκείνο που τελικά εκδόθηκε;
Όπως ανέφερα και παραπάνω γράφω από πολύ μικρή ηλικία. Οπότε στο δημοτικό και στο γυμνάσιο έγραψα αρκετές μικρές ιστορίες και κάποια ποιήματα. Η Κοιλάδα όμως είναι το πρώτο μου ολοκληρωμένο μυθιστόρημα- βιβλίο.
Ετοιμάζεις κάτι νέο συγγραφικά;
Η αλήθεια είναι ότι ετοιμάζω ένα καινούργιο μυθιστόρημα. Αν και διαφέρει πολύ από την Κοιλάδα – δεν πρόκειται για μυθιστόρημα φαντασίας – είμαι πολύ αισιόδοξη για την εξέλιξη του. Καθώς δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη δεν μπορώ να προδώσω τίποτα άλλο, αλλά ελπίζω ότι το αποτέλεσμα θα είναι θετικό και θα ανταποκριθεί στην εικόνα που έχω στο μυαλό μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου