Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

5 Οκτωβρίου: Ημέρα Εκπαιδευτικών




Με αφορμή την ημέρα των εκπαιδευτικών-5 Οκτωβρίου μερικές απόψεις για τον ρόλο του εκπαιδευτικού, όπως καταγράφηκαν στην πολύ ενδιαφέρον ιστοσελίδα ¨χαμογελάκια"

Όσα χρόνια κι αν περάσουν…


Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όποια βαθμίδα εκπαίδευσης κι αν αγγίξεις, όταν σου ζητηθεί να μιλήσεις για τον καλό δάσκαλο, τελικά στο ρόλο του μαθητή θα μπεις για ν’ απαντήσεις… Σκέφτεσαι για λίγο τους δασκάλους που είχες, αυτούς που αγάπησες  και δεν ξεθώριασε το πρόσωπό τους από τη μνήμη σου, αυτούς που πέρασαν και δεν σε άγγιξαν αλλά κι αυτούς που σε απογοήτευσαν και τους θυμάσαι με λύπη ή ακόμη και θυμό, χρόνια μετά… Τελικά, λες, ο δάσκαλος σε καθορίζει, σε στιγματίζει, καλός ή κακός σου αφήνει κάτι, καλό ή κακό. Δασκάλους στη ζωή μου είχα πολλούς, σε όλα μου τα χρόνια. Ακόμη και τώρα βρίσκονται στο δρόμο μου άνθρωποι που ως δασκάλους τους νιώθω και εγώ μαθήτρια και ίσως αυτό δεν τελειώνει και ποτέ όσο τη ζωή με έρωτα και περιέργεια την αντιμετωπίζεις. Και όσο σκεφτόμουν τι σημαίνει καλός δάσκαλος είδα πως και μόνη της η λέξη κρύβει μια τρυφεράδα, μια προστασία, ίσως γιατί έχει μέσα της τη λέξη  ‘καλός’, ίσως πάλι γιατί η προσδοκία μας ξεπερνά την εμπειρία μας.
Δάσκαλοι  για μένα ήταν αυτοί που
*με σεβάστηκαν και δεν απαίτησαν το σεβασμό μου παρά προσπάθησαν γι’ αυτόν
*μου παρουσιάστηκαν σαν αληθινοί, γνήσιοι άνθρωποι και δεν μου προκάλεσαν ποτέ φόβο
*έδωσαν ευκαιρίες σε όλους μας και χρησιμοποίησαν τη διαφορετικότητά μας με τον πιο δημιουργικό τρόπο
*μου έδειξαν προς τα πού να κοιτάξω αλλά δεν μου υπέδειξαν και τι να δώ
*με ενέπνευσαν, με καθοδήγησαν αλλά δεν με χειραγώγησαν ποτέ
*είχαν χιούμορ και αγάπη για τη ζωή
*ήξεραν να ξεχωρίζουν, να κατανοούν, να διαβλέπουν
*άκουγαν προσεκτικά
*είχαν το θάρρος να ξεπεράσουν ενίοτε τον παιδαγωγικό τους ρόλο και να αξιοποιήσουν πατρικά ή μητρικά στοιχεία τους  όταν εμείς το χρειαζόμασταν για να νιώσουμε ασφαλείς και να πιστέψουμε στους ανθρώπους
*δεν έψαχναν επιβεβαίωση ή ανταπόδωση, μονάχα τη χαρά να ανεβούμε ένα σκαλί παραπάνω από αυτούς
*ήταν γενναιόδωροι
*«ανοιχτοί» στα σημάδια που τους δίναμε
*δεν εστιάζαν στη γνώση αλλά στη σχέση
*κι όμως με κάποιο τρόπο μας έκαναν να αγαπήσουμε τη γνώση, να πηγαίνουμε και για το χατίρι τους στο σχολείο και το πρωινό ξύπνημα να φαντάζει λιγότερο επώδυνο…
*μου έβγαλαν τον καλύτερό μου εαυτό
*μου πέρασε έστω και μια στιγμή από το μυαλό η σκέψη να γίνω δασκάλα για να τους μοιάσω!
*δεν τους ξέχασα ποτέ κι όσο περνούν τα χρόνια μια γλυκιά τρυφερότητα και μια ευχή τους συνοδεύει  πάντα  να είναι  καλά σαν ένα ευχαριστώ διαρκείας που με σεβάστηκαν…
*η επίδρασή τους δε περνά ποτέ και τα λόγια τους αντοιχούν στα αυτιά μου σαν χθές.
Όπως είπε και ο Καζαντζάκης, χρησιμοποίησαν τον εαυτό τους σα γέφυρα για να περάσουμε απέναντι και μετά το πέρασμα την άφησαν να γκρεμιστεί χαρούμενα και μας ενθάρρυναν να φτιάξουμε τις δικές μας…
Χωρίς ίχνος εγωισμού…

Μαριέττα Κοντού
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Δρ. Κοινωνικής Ψυχολογίας

Δασκάλα καρδιάς!!!


Το να είσαι δάσκαλος σημαίνει ότι θυμάσαι πώς είναι να είσαι παιδί. Σημαίνει πως θυμάσαι ότι τα παιδιά ανοίγουν διάπλατα τα μάτια μπροστά στο άγνωστο και καμιά φορά, δυσκολεύονται να το αποδεχτούν. Άλλωστε, αυτός είναι ο ρόλος σου σε αυτό το πρώτο τους ταξίδι, να τα πάρεις από το χέρι και να τους δείξει πως το άγνωστο δεν είναι τόσο τρομαχτικό όσο πιστεύουν και πως το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια ευκαιρία να τους το αποδείξεις. Δάσκαλος σημαίνει πως γίνεσαι κι εσύ παιδί όταν χρειαστεί και για την ακρίβεια, με τα παιδιά ο χρόνος σταματά μια για πάντα. Οι μέρες φεύγουν, οι εποχές αλλάζουν αλλά εσύ πάντα εκεί, ένας αιώνιος έφηβος χάρη στην αγάπη που εισπράττεις. Ναι, αν ένας δάσκαλος ψάχνει λόγους να αγαπήσει τη δουλειά του αυτή είναι η αμέτρητη, αγνή και άδολη αγάπη που λαμβάνει από τους μαθητές του σε τόσο μεγάλες δόσεις ώστε αισθάνεται πλούσιος. Τελικά, αυτό σημαίνει να είσαι δάσκαλος… Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι πάντα ίδιο. Πλούτος ψυχής, αμέτρητα χαμόγελα και μια ευτυχία που δεν μπορεί να την κατανοήσει όποιος δεν δουλεύει με παιδιά. Νιώθω τυχερή. Περισσότερο όμως, νιώθω ευλογημένη.

Νατάσα Γκουτζικίδου
Κοινωνιολόγος
Συγγραφέας
Δασκάλα στο ΑΡΩΓΗ.School

Τι σημαίνει «Δάσκαλος»…


«Δουλειά σου είναι να μάθεις γράμματα στα παιδιά»… Αυτά είναι λόγια που ειπώθηκαν σε μένα λίγους μήνες πριν. Μετά το σοκ που ένιωσα -γιατί ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι αυτή είναι η δουλειά μου, ή τουλάχιστον μόνο αυτή-, άρχισα να αναρωτιέμαι τι σημαίνει για μένα να είσαι «Δάσκαλος». Και ενώ άρχισα να σκέφτομαι τι ΔΕΝ σημαίνει δάσκαλος, στα σίγουρα, στην πορεία άρχισα να οραματίζομαι τη ζωή μου στην τάξη τα τελευταία 17 χρόνια και να κάνω εικόνα τον εαυτό μου ως δασκάλα, αλλά και πολλούς άξιους συναδέλφους… Δεν είμαι σίγουρη ότι είναι τα σωστά συμπεράσματα σύμφωνα με τα ΔΕΠΠΣ και ΑΠΣ, αλλά είναι τα συμπεράσματα μιας δασκάλας που ακόμη ψάχνεται…
Δάσκαλος σημαίνει…
  • Να  έχεις διαρκώς ερωτήματα… «Τι κάνω τώρα;», «Τι τρέχει με το Μάνο άραγε;», «Γιατί η Αρετή κλαίει κάθε πρωί;», «Πώς θα κάνω τον Αντώνη να προσέξει λίγο περισσότερο;», «Τι παιχνίδι να σκαρώσω για να θυμούνται το πα , την προπαίδεια, τον κανόνα;», «Πώς να αντιμετωπίσω τον Γιάννη που σηκώνει χέρι και χτυπάει τους συμμαθητές του;»….
  • Να ψάχνεις συνεχώς απαντήσεις και να συνειδητοποιείς ότι ποτέ δεν μπορείς να πεις, στα σίγουρα, ότι ξέρεις «Πώς να αντιμετωπίσεις το οτιδήποτε», γιατί πολύ απλά δεν έχεις να κάνεις με τους ίδιους ανθρώπους κάθε φορά…
  • Να φεύγεις από το σχολείο προβληματισμένος… «Έπραξα σωστά σήμερα;», «Πώς θα είναι καλύτερα να αντιμετωπίσω αυτό το πρόβλημα αύριο;»
  • Να ξέρεις ότι, σήμερα, στην εποχή της υπερπληροφόρησης, είναι αδύνατο να «μεταφέρεις» γνώσεις στα παιδιά, παρά μόνο τις δεξιότητες που θα τα βοηθήσουν  να βρίσκουν μόνα τους τις απαντήσεις.
  • Να μην ξεχνάς ότι είναι παιδιά και ουδεμία σχέση έχουν με τους ενήλικες, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να «εξοπλίσουν» τα κορίτσια με γνώσεις για τις νέες τάσεις της μόδας και για το «ταιριαστό» μακιγιάζ για κάθε περίσταση, ενώ τα αγόρια για τα νέα όπλα και τα νέα gadgets…
  • Να αγωνιάς για τα παιδιά που ζουν δύσκολες καταστάσεις στα σπίτια τους, για τα παιδιά που δουλεύουν στους δρόμους αντί να βρίσκονται στο σχολείο, για τα παιδιά που η υγεία τους είναι εύθραυστη…
  • Να προβληματίζεσαι, όταν γονείς δεν αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί τους ή, –συμβαίνει και αυτό!- να προσπαθείς να πείσεις γονείς ότι τίποτα το σοβαρό δεν συμβαίνει στο παιδί τους!!!
  • Να σκέφτεσαι πώς θα «ξεφύγεις» από το μάθημα δημιουργικά!
  • Να αφιερώνεις ώρες ψάχνοντας την κατάλληλη δραστηριότητα για τα παιδιά που έχεις ΑΥΤΗ τη χρονιά! Δεν ταιριάζει ό,τι είχες σκεφθεί για τους περσινούς!
  • Να συγκινείσαι όταν ακούς φράσεις όπως: «Κυρία, δε θα σας ξεχάσω ποτέ!», ή «Κυρία, πέρασα στο Πανεπιστήμιο και το οφείλω σε σας!», «Σας ευχαριστούμε για όλα τα παιχνίδια, τα τραγούδια και τους χορούς που μοιραστήκατε μαζί μας!»
  • Να νιώθεις ευγνωμοσύνη όταν εργάζεσαι σε περιβάλλον που επικρατεί η αλληλοβοήθεια και η συμπαράσταση μεταξύ συναδέλφων που δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη!
  • Να θυμώνεις αλλά και να χαμογελάς με τις σκανδαλιές των παιδιών!
  • Να μοιράζεσαι την καθημερινότητά σου με 20 ζευγάρια μάτια (στην καλύτερη!) και να μη βαριέσαι ποτέ!
  • Να ξυπνάς το πρωί και πηγαίνεις με όρεξη στη δουλειά σου, ακόμα κι αν κουράζεσαι!
  • Να αγαπάς τη δουλειά σου, να αγαπάς τα παιδιά!
 Όλα αυτά -ενδεχομένως και με άλλη σειρά προτεραιότητας!- καθώς και άλλα πολλά είναι ό,τι σημαίνει για μένα «Δάσκαλος»! Και θα προσθέσω και κάτι πιο προσωπικό… Αν αγαπάς και δάσκαλο, τότε τα ζεις όλα εις διπλούν! Καλή δύναμη στο έργο όλων των συναδέλφων!

Δήμητρα Φωτοπούλου
Δασκάλα Δημοτικού

Εκπαιδευτικός σημαίνει…

…να αντιμετωπίζεις με υπομονή κάθε δυσκολία αλλά και να επιδεικνύεις δυναμικότητα σε κάθε πρόβλημα….
…να βαδίζεις δίπλα στα παιδιά κι όχι μπροστά από αυτά….
…να πιστεύεις στις ικανότητές τους κι όχι μόνο στις δικές σου….
…να μην τα ξεχω
ρίζεις αλλά και να ασχολείσαι ξεχωριστά με το καθένα, ανάλογα με τις ιδιαίτερες ανάγκες τους…
…να χαμογελάς ακόμη κι αν μέσα σου πονάς…..
…να θέτεις ως πρωταρχικό σκοπό σου να κάνεις κάθε παιδάκι ευτυχισμένο κι
 όχι να δημιουργήσεις “ρομπότ” με υψηλή νοημοσύνη αλλά χωρίς ψυχή και συναισθήματα….
…αλλά πάνω απ’ όλα εκπαιδευτικός σημαίνει να αγαπάς τα παιδιά!

 

Ματθαιάκη Ειρήνη
Νηπιαγωγός στο Νηπιαγωγείο 
Βλαχάτων Κεφαλληνίας



πηγή: http://www.xamogelakia.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου