Αλλαγές στον Καλλικράτη

 

του Ηλία Σιδέρη*

Από http://kozanimedia.gr

Αλλαγές στο πρόγραμμα του “Καλλικράτη” για ακόμη μια φορά, προκειμένου να δημιουργηθούν περισσότεροι δήμοι ώστε να διοικηθεί καλύτερα ο τόπος, αποτελεί προτεραιότητα της νέας ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών. Αυτό ανακοίνωσε ο αναπληρωτής υπουργός, πρώην ανώτατος δικαστής, Χαράλαμπος Αθανασίου, ο οποίος λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, υποστήριξε πως οι επόμενες εκλογές το 2014 θα γίνουν σε νέο αυτοδιοικητικό χάρτη. Οι αλλαγές θα αφορούν μόνο τον πρώτο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης και όχι της περιφέρειες.

Ο κ. Αθανασίου εξήγησε ότι μέχρι το τέλος του έτους θα έχει ολοκληρωθεί η ανταλλαγή απόψεων με τους φορείς της αυτοδιοίκησης και τις τοπικές κοινωνίες, ώστε να έχει αποφασιστεί πώς θα διαμορφωθεί αυτός ο νέος χάρτης της αυτοδιοικητικής διαίρεσης. Σκοπός του υπουργείου είναι να ακουστούν οι κοινωνίες και να βελτιωθεί η παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη με σκοπό την ευκολότερη συναλλαγή με το δημόσιο.

Στόχος της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου εσωτερικών είναι μια “δημόσια διοίκηση με ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση που θα έχει στο επίκεντρο τον πολίτη”. Προβλήματα υπάρχουν κυρίως στα νησιά, όπου ισχύει το ένα νησί – ένας δήμος, όπως πχ σε όλο το Ιόνιο, αλλά και σε μεγαλύτερα νησιά όπως πχ η Λέσβος. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Λέσβο το Ινστιτούτο Τοπικής Αυτοδιοίκησης εισηγήθηκε την κατάργηση του ενός και την δημιουργία πέντε δήμων!

Ίσως και στη περιοχή της Κοζάνης θα έπρεπε από τώρα να αρχίσει ο δημόσιος διάλογος για την διάσπαση των Δήμων που δεν μπορούν να λειτουργήσουν και υδροκεφαλίζουν… Ο δημόσιος διάλογος είναι υποχρέωση και όχι δικαίωμα. Γιατί όταν θα βγουν οι αποφάσεις και κάποιος θα έχει αποφασίσει ερήμην μας, δεν θα έχουμε το δικαίωμα να φωνάζουμε, να αρνούμαστε να ψηφίσουμε και να διαμαρτυρόμαστε, εάν πρώτα -τουλάχιστον- δεν έχουμε εκφραστεί. Είναι βέβαιο ότι και ο Δήμος Κοζάνης είναι τεράστιος. Η άποψη μου είναι ότι πρέπει να διασπαστεί σε 3 δήμους: Στον πρώην Αιανής, στον πρώην Ελλησπόντου και όλα τα υπόλοιπα στον Δήμο Κοζάνης. Και αυτό είναι βέβαιο γιατί οι κάτοικοι πχ του Τετράλοφου ή του Ρύμνιου, θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν καλύτερα αν είχαν την έδρα του δήμου τους πιο κοντά τους. Είναι, όμως και θέμα δημοκρατίας και εκπροσώπησης. Εκπροσωπούνται όλες οι τοπικές κοινότητες στο νυν Δημοτικό Συμβούλιο; Η απάντηση ότι έχουν τα τοπικά τους συμβούλια, χωρίς δικαίωμα ψηφου, δεν αρκεί, ακριβώς για αυτό το λόγο: δεν έχουν δικαίωμα ψήφου. Ποίος, όμως, από τους έχοντες εξουσία θέλουν να την μοιράσουν; Ποίος από τους “άρχοντες” θυμάται πάντοτε ότι “κυβερνάει ανθρώπους, ότι πρέπει να διαχειρίζεται την εξουσία σύμφωνα με το νόμο και ότι δεν θα κυβερνάει αιώνια”; Ας αρχίσει ο διάλογος γιατί ο νόμος ακολουθεί την κοινωνία και όχι το αντίθετο.

 *Ηλίας Σιδέρης

Δικηγόρος Αθηνών και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Μελετών

---------------------------

Σχόλιο:

Και φυσικά Δήμος Βελβεντού γιατί:

1). Ο νέος δήμος Σερβίων-Βελβεντού είναι αχανής και πολύ δύσκολο να διοικηθεί.

2). Στον ενάμιση χρόνο του "Καλλικράτη" φάνηκαν τα μεγάλα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην καθημερινότητα του πολίτη.

3). Πρέπει η πολιτεία να ακούσει τη φωνή του αγώνα του Βελβεντού, που διεξάγεται εδώ και δυο χρόνια.

4). Ο Δήμος Βελβεντού ήταν ένας δήμος υγιής, που άξιζε επιβράβευσης και όχι της άδικης αντιμετώπισης που είχε.

5). Δυο δήμοι σε αυτήν την περιοχή θα μπορούσαν να διεκδικήσουν με περισσότερες αξιώσεις αναπτυξιακά έργα και θα είχαμε καλύτερη παροχή υπηρεσιών προς τους πολίτες.

6). Έχουμε τις υποσχέσεις από βουλευτές όλων των κομμάτων της βουλής για τη στήριξη του δίκαιου αιτήματός μας.Τώρα είναι η ώρα να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους.

ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΖΗΣΑΜΕ

ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΒΕΛΒΕΝΤΟ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΖΗΣΑΜΕ

Τόλιος Τσιανάκας

          Από ό,τι μας διηγούνταν οι παππούδες μας, οι πατεράδες μας αλλά και εμείς προλάβαμε τον προηγούμενο αιώνα, και έως τη δεκαετία του 1960. Ήταν πολύ δύσκολα χρόνια.

          Εκτός από τη φροντίδα που είχαν να προμηθευτούν για το χειμώνα τα απαραίτητα, αλεύρι, αλάτι, σαπούνι, πετρέλαιο, το γουρούνι που ταΐζαμε όλοι τότε στα σπίτια μας, τα ζαρζαβάτια, πατάτες, πράσα, λάχανα. Γιατί γινόταν πολλές φορές αποκλεισμός από το χιόνι.

          Μεγάλη φροντίδα είχαν και τη θέρμανση, τα ξύλα το μήνα Σεπτέμβριο, γιατί τότε επέτρεπε η Δασική Υπηρεσία να μπαίνουν στο δάσος, φοβούμενη νωρίτερα την πυρκαγιά. Αλλά και τότε τελείωναν οι υλοτόμοι που υλοτομούσαν το δάσος, κόβοντας ξύλα, πεύκα κ.α. Ξεκινούσαν οι Βελβεντινοί νύχτα με τα ζώα τους προς τα πάνω στο δάσος, στα Πιέρια, φτάνοντας  επάνω στην τοποθεσία Λιάχα, Παπαράκου καλύβια, Πάνω και Κάτω Κουπάνες, Θολόλακκα, Φλάμπουρο. Κι ακόμα πιο ψηλά  στο γκόλιαβο, έως πίσω προς τη Μόρνα, (Σκοτεινά) δύο, τρεις ώρες να πάνε και δύο τρεις ώρες να γυρίσουν. Και με τσαρούχια στα πόδια για να φτιάξουν ένα και δύο φορτιά ξύλα. Γιατί τότε χρειάζονταν στο κάθε σπίτι 40 με 50 το λιγότερο φορτιά.

         Ορισμένοι που είχαν γερά και άξια ζώα και νέοι, γεροί οργανισμοί πήγαιναν στην πέρα μεριά στα Ίμερα. Περνώντας τον Αλιάκμονα (ποτάμι που κατακλύστηκε από τη λίμνη Πολυφύτου) το φθινόπωρο πριν αρχίσουν τα πρωτοβρόχια και είχε πολύ νερό. Εκεί στην τοποθεσία Γιασκάμι έχει ξύλο αγριελιάς και πουρνάρι που είναι αντοχής στη φωτιά. Όταν γινόταν κάρβουνα τα έβγαζαν στο μαγκάλι και ζέσταιναν πιο καλά το δωμάτιο. Και τότε δεν υπήρχαν τα σημερινά εργαλεία. Μόνο τα τσεκούρια. Και με πολύ κόπο για να  συμπληρώσουν τα φορτιά τους, βγάζοντας πολλές φορές στον ώμο τα φορτιά τους σε ίσιο μέρος.

         Αυτά γινόταν μέχρι που έπιανε ο καιρός. Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη στη συνέχεια είχαν άλλη φροντίδα. Έπρεπε οπωσδήποτε να έχουν 40 με 50  φορτιά πουρνάρια και τσάκνα, κλαρίδια. Γιατί τόσα χρειάζονταν. 52 βδομάδες που είχε ο χρόνος χρειάζονταν ένα δεμάτι τη βδομάδα για να ψήσει η μάνα το ψωμί στο φούρνο. Αλλά και για να θερμάνει το νερό να πλύνει.

     Κι όλες αυτές οι εργασίες γινόταν με τα ζώα. Μ' αυτά κουβαλούσαν τα ξύλα. Μ' αυτά πήγαιναν στα μοναστήρια, στα ξωκκλήσια. Μ' αυτά οι αγωγιάτες ταξίδευαν περνώντας μέσα απ' τα  βουνά για να φτάσουν σε  μακρινές πόλεις. Ακόμα και εκτός Ελλάδας πήγαιναν στη Σερβία, στα Μπιτόλια, στο σημερινό Μοναστήρι κ.α.

         Ύστερα από τη δεκαετία του 1960 άρχισαν να αλλάζουν τα πράγματα. Όλοι πήραμε σιγά σιγά αυτοκίνητα, φορτηγάκια αλλά και σύγχρονα εργαλεία, μηχανάκια, αλυσοπρίονα και έγινε ευκολότερη η ζωή . Αργότερα περάσαμε καλοριέρ, καίγοντας πετρέλαιο, ηλιακούς θερμοσίφουνες. Και τώρα τελευταία που η οικονομική κρίση μας απειλεί ξανάρχισε πάλι ο κόσμος να κόβει ξύλα και να θερμαίνουν τα σπίτια τους με τζάκια. Ο καιρός, αγαπητά μου παιδιά, έχει γυρίσματα.

         Έτσι με λίγα λόγια ήταν, έτσι μεγαλώσαμε πολλές οικογένειες μεγάλες που πρόκοψαν στα γράμματα και στις τέχνες. Έτσι κι εμείς πηγαίνοντας στο σχολείο κάθε πρωί παίρναμε από το σπίτι ένα ξύλο στη μασχάλη για να ζεσταθούμε.

         Έτσι το ζήσαμε κι έτσι το ζούμε το αγαπημένο μας Βελβεντό.

 (Το κείμενο αυτό του τοπικού μας λαογράφου Τόλιου Τσιανάκα,δημοσιεύεται για πρώτη φορά και το έγραψε ο κ. Τόλιος ειδικά για τους μαθητές του σχολείου μας,στα πλαίσια της εργασίας μας για το δάσος)                                    

Άγιος Προκόπιος

Χθες γιόρταζε ο Άγιος Προκόπιος και πανηγύριζε το μικρό εξωκλήσι του Αγίου,στο δρόμο για το "Σκεπασμένο".
Πάρα πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε στη Θεία Λειτουργία που έγινε το πρωί, ενώ πολλοί ήταν αυτοί που έμειναν μέχρι αργά το απόγευμα.
 Ένα πανέμορφο εκκλησάκι,με άνετο δωμάτιο δίπλα και μεγάλο περιποιημένο κήπο, με λουλούδια,κιόσκι και ψησταριά.
Ένα από τα 80 εξωκλήσια του Βελβεντού,που συντηρούνται χάρη στον εθελοντισμό των οικογενειών, που τα φροντίζουν σχεδόν καθημερινά.

Εκδήλωση για τα Άτομα με Αναπηρία

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη το βράδυ, 5 Ιουνίου,στο οινοποιείο Καμκούτη,η μουσική βραδιά για τα Άτομα με Αναπηρία. Η εκδήλωση έγινε με συνεργασία της Κίνησης Γυναικών Βελβεντού για την ανεξαρτησία του Δήμου και τη Μονάδα Κοινωνικής Μέριμνας.Δεκάδες εθελοντές βοήθησαν για μια ακόμα φορά,γυναίκες που έκαναν τα φαγητά,καταστήματα και επιχειρήσεις του Βελβεντού,αλλά και το μουσικό σχήμα "Εθελοντές".
Η βραδιά ξεκίνησε με την προβολή μιας ταινίας για τη δύναμη της θέλησης και τα ΑμεΑ και ακολούθησε το μουσικό πρόγραμμα.Σημασία στην όλη εκδήλωση έχει ότι το χάρηκαν μερικοί συνάνθρωποί μας, που αξίζει ισότιμα να είμαστε στο πλευρό τους.

Τάκης Γιαννούσας,λαϊκός ζωγράφος

Τα χρώματα του Αστείου

Αγιάτη Μπενάρδου

Εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ»

Το Φεβρουάριο του 1923 γεννιέται στο Βελβεντό Κοζάνης ο Τάκης Γιαννούσας. Η μητέρα του μοδίστρα, ο έμπορος πατέρας επαναπατρισμένος μετανάστης. Αμερική, Ρουμανία, Βελβεντό.

Στα δύο του χρόνια, ο Τάκης αρρωσταίνει με βαριά δυσεντερία. Μετά από ένα μήνα γαστρεντερικών διαταραχών, ο μικρός αναρρώνει αλλά δεν μπορεί να μιλήσει κανονικά: η αφυδάτωση του είχε προκαλέσει μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη.

Τα χρόνια πέρασαν. Ο Τάκης Γιαννούσας αποτελούσε πάντα μία αγαπητή πλην μυστηριώδη φιγούρα του Βελβεντού. Περπατούσε και μιλούσε μόνος του. Κυκλοφορούσε με αποκριάτικες στολές. Ήταν ένας από τους «σαλούς του χωριού».

Ως παιδάκι, αλλά κι αργότερα, ο φίλος μου ο Γιάννης δεν είχε δώσει ποτέ σημασία στον Τάκη Γιαννούσα. Έλεγε συγκαταβατικά, όπως πολύς κόσμος στο χωριό, «Α, ο Τάκης». Δεν είχα ιδέα ότι ο Τάκης μπορεί να μη μιλούσε, αλλά ζωγράφιζε. Και μάλιστα καλά.

To 2008″ ο Μορφωτικός Όμιλος Βελβεντού διοργάνωσε πρώτα στην Κοζάνη και μετά στο ίδιο το χωριό μία έκθεση με τα έργα του Τάκη Γιαννούσα. Ο Γιάννης, στην Αθήνα πια, έλαβε από ένα φίλο του το δελτίο τύπου. Δεν θα το άνοιγε, είπε πάλι “Α, ο Τάκης”. Αλλά παραδόξως το άνοιξε.

Ως συνοδευτική του κειμένου, ο Γιάννης είδε στο δελτίο τύπου μία φωτογραφία ενός έργου του Τάκη. Έπαθε πλάκα. Έβαλε τη μάνα του να του αγοράσει τον κατάλογο της έκθεσης και να του τον στείλει στην Αθήνα. Τον βρήκε εξαιρετικό: επειδή δεν μιλούσε και δεν είχε τρόπο να επικοινωνήσει, όλη η δημιουργικότητα του Τάκη εκφράστηκε με έντονα χρώματα, με την εκμετάλλευση και του τελευταίου χιλιοστού κάθε επιφάνειας.

To έργο που συνάρπασε το Γιάννη απεικονίζει μια κοπέλα κατά τη διάρκεια της Κατοχής, την οποία οι Γερμανοί, προφανώς για να περιπαίξουν, έντυσαν με τη στολή του γερμανικού στρατού. Γύρω από την κεντρική φιγούρα υπάρχουν σκηνές από τον πόλεμο και τη λεηλασία του Βελβεντού κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Κάτω δεξιά απεικονίζεται ένας Γερμανός – γκροτέσκος, σχεδόν φρικαλέος. Όλ’ αυτά -όπως και τα υπόλοιπα έργα του- είναι εικόνες που είδε ο Τάκης ως έφηβος και νέος, φιλτραρισμένες από το ιδιάζον μυαλό του.

Ο Γιάννης αγάπησε το έργο, και, εδώ και κάποιες μέρες φρόντισε να μπορούμε να το δούμε κι

εμείς από κοντά – έστω και σε αναπαραγωγή.

Ανακοίνωση Κίνησης Γυναικών

Η εκδήλωση της Κίνησης Γυναικών Βελβεντού και της Μονάδας Κοινωνικής Μέριμνας, αφιερωμένη στα ΑμεΑ,που ήταν να γίνει σήμερα Τετάρτη 4 Ιουλίου,θα πραγματοποιηθεί αύριο Πέμπτη 5 Ιουλίου-9.00 μ.μ.
Οινοποιείο Καμκούτη

Εκδήλωση για τα ΑμεΑ

Η Κίνηση Γυναικών Βελβεντού για την ανεξαρτησία του Δήμου και η Μονάδα Κοινωνικής Μέριμνας διοργανώνουν μουσική βραδιά αφιερωμένη στα ΑμεΑ.
Τετάρτη 4 Ιουλίου -9.00 μ.μ.
Οινοποιείο Καμκούτη

ΑΡΣΙΣ Κοζάνης-Δελτίο τύπου

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 2^ο Φεστιβάλ Κόντρα στον Κοινωνικό Αποκλεισμό που διοργάνωσε η ΑΡΣΙΣ Κοζάνης, με το Σύλλογο Κοινωνιολόγων Δυτικής Μακεδονίας και το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κοζάνης από την Πέμπτη 28 Ιουνίου έως και την Κυριακή 01 Ιουλίου, στον αύλιο χώρο του Βαλταδώριου Γυμνασίου.

Σήμερα, που ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός βιώνει τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, σήμερα, που συνεχώς περισσότεροι άνθρωποι οδηγούνται στο περιθώριο και στην εξαθλίωση, σήμερα, που εντέχνως καλλιεργείται η απομόνωση και η αποδήμηση της ελληνικής κοινωνίας στρέφοντας τον έναν πολίτη ενάντια στον άλλο, σήμερα, ο μεγάλος αριθμός των ανθρώπων που συναντήθηκε και τις τέσσερις ημέρες του Φεστιβάλ απέδειξε πως ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε πολύ περισσότερα, τόσο σε επίπεδο αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας όσο και σε επίπεδο διεκδίκησης από το κράτος της ανάληψης εκείνων των ευθυνών και των υποχρεώσεων που του αναλογούν.

Στις τέσσερις ημέρες του φεστιβάλ, θίχτηκαν τα ζητήματα της κρίσης στην υγεία και του ρόλου που τα κοινωνικά ιατρεία διαδραματίζουν, της κακοποίησης των γυναικών, του ρόλου του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου στην καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και της αρμονικής συνύπαρξης όλων μας ανεξαρτήτου εθνικότητας, καταγωγής, χρώματος, φυλής ή θρησκείας.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους υποστήριξαν το Φεστιβάλ και καταρχήν τον Ιατρικό Σύλλογο που από τη πρώτη στιγμή στάθηκε αρωγός της προσπάθειας, τη διεύθυνση, το σύλλογο καθηγητών και το προσωπικό του Βαλταδώριου Γυμνασίου για την παραχώρηση του χώρου του Φεστιβάλ. Του φορείς που πρόθυμα πήραν μέρος και στήριξαν το Φεστιβάλ: τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων, το Κοινωνικό Ιατρείο-Φαρμακείο Κιλκίς, το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης, την Πρωτοβουλία «Γκολ στη Φτώχεια», το Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών Κοζάνης «Γέφυρα Ζωής», το Σύλλογο «Αγάπη για το Παιδί», τους Πολιτιστικούς Συλλόγους: «Λάκκο τ’ Μάγγαν», «Άγιο Δημήτριο», και «Αριστοτέλη» και το Συνδικάτο Εργαζομένων στην Ενέργεια «Εργατική Αλληλεγγύη» για την παροχή της μικροφωνικής εγκατάστασης. Τον Μουσικό Οίκο Καγκαρά για την παροχή των μηχανημάτων ήχου για τις συναυλίες, το Ξενοδοχείο ΚΑΤΕΡΙΝΑ για τη φιλοξενία των καλεσμένων, τον Καφενέ Σοκάκι και τον Καφενέ Ποδήλατο. Τα μουσικά σχήματα που συμμετείχαν αφιλοκερδώς: τους DU LUPO, Φίλλιπος Γιαννάκης (κιθάρα-φωνή) και Δημήτρης Βαβλιάρας (κιθάρα-φωνή), τους BAD HABBITS, Δημήτρης Γιαννόπουλος (κιθάρα), Νίκος Διάφας (κιθάρα-φωνή), Μανώλης Κουτσονάνος (τύμπανα), Δημήτρης Γαζής (Μπάσο) και τους νεαρούς, αλλά ταλαντούχους και πολλά υποσχόμενους HIGHLIGHT ILLUSSION. Τα οινοποιεία των κυρίων Ζανδέ Ιωάννη, Καμκούτη Ιωάννη και Ροκά Αντώνη και το Ζαχαροπλαστείο «Λωτός» από το Βελβεντό, τα οινοποιεία των κυρίων Τιουκαλια Ιωάννη και Διαμαντή Δημητρίου από τη Σιάτιστα και το Σύλλογο Ερασιτεχνών Οινοπαραγωγών Αμπελουργών και οινόφιλων, φίλοι του κρασιού «Περί οίνων και άλλων». Τέλος, τον τοπικό τύπο που ήταν κοντά μας και κάλυψε το φεστιβάλ.

Πάνω από όλα, όμως, νιώθουμε την ανάγκη να εκφράσουμε το μεγαλύτερο ευχαριστώ μας σε όλο τον κόσμο που βρέθηκε κοντά μας τις ημέρες του Φεστιβάλ με τους οποίους επικοινωνήσαμε, ανταλλάξαμε ιδέες, προβληματιστήκαμε, συγκινηθήκαμε και διασκεδάσαμε. Η μεγάλη συμμετοχή τους μας δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε ανανεώνοντας το ραντεβού μας στους επόμενους κοινούς αγώνες για μια κοινωνία αλληλεγγύης.

Δημιουργίες

Όταν δημιουργείς κάτι μόνος σου,όσο μικρό και να είναι,σου φαίνεται πολύ όμορφο.
Τα νέα γλαστράκια στην αυλή μου!!!