Μες στο μουσείο

 Με αφορμή την ενότητα στη Γλώσσα   «Μες στο μουσείο» και στα πλαίσια του προγράμματος «Η διατροφή σε κάθε εποχή»  τα παιδιά της Β΄ τάξης του σχολείου μας επισκέφθηκαν το λαογραφικό μουσείο του χωριού μας. Ήταν η πρώτη φορά που το επισκέπτονταν και ο ενθουσιασμός τους ήταν μεγάλος. Ξεναγήθηκαν στις αίθουσες του μουσείου, παρατήρησαν τα εκθέματα, έκαναν ερωτήσεις και εστίασαν την προσοχή τους περισσότερο στα είδη που σχετίζονταν με τη διατροφή (οικιακά σκεύη μαγειρικής, αντικείμενα αποθήκευσης, γεωργικά εργαλεία, κ.λ.π.) Τα παιδιά έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις και συμφωνήσαμε να το ξαναεπισκεφτούμε.

Γυρνώντας στην τάξη, συζητήσαμε για όλα όσα είδαμε και ακούσαμε και αποφασίσαμε να φτιάξουμε κι εμείς τη δική μας μικρή, λαογραφική συλλογή. Τα παιδιά έψαξαν στις αποθήκες των παππούδων και των γιαγιάδων τους και βρήκαν κάποια αξιόλογα εργαλεία και σκεύη.

Από τη γη στο ψωμί-Ένα «μάθημα» στο Λαογραφικό Μουσείο Βελβεντού

«Από τη γη στο ψωμί» ήταν το «μάθημα» που έκαναν στο Λαογραφικό Μουσείο Βελβεντού οι μαθητές του σχολείου μας. Αφορμή η ενότητα του σχολικού βιβλίου της Γλώσσας για το ψωμί.

«Πόσος κόπος για τον άρτο τον επιούσιο» όπως γράφει και στο Μουσείο. Η σπορά του σιταριού, το θέρισμα, το αλώνισμα, το λίχνισμα, το άλεσμα στους νερόμυλους, το ζύμωμα, το ψήσιμο στο φούρνο, ήταν μερικά από τα θέματα που αναπτύχθηκαν.  Μια ευκαιρία για τα παιδιά να γνωρίσουν τη ζωή των προγόνων μας, μέσα από αντικείμενα και φωτογραφίες. 

Επίσκεψη μαθητών του Σχολείου μας στο Ιστορικό-Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο Κοζάνης

Το Μουσείο της Κοζάνης είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν μαθητές του σχολείου μας και να δουν από κοντά τα πολύ σημαντικά εκθέματα που υπάρχουν εκεί.

Το Ιστορικό-Λαογραφικό & Φυσικής Ιστορίας Μουσείο Κοζάνης ιδρύθηκε το 1969 και εγκαινιάσθηκε επίσημα στις 10 Οκτωβρίου 1987. Το Μουσείο είναι δημιούργημα του Συνδέσμου Γραμμάτων και Τεχνών Ν. Κοζάνης. Η πρώτη Ιστορική-λαογραφική συλλογή ιδρύθηκε στα τέλη του 1968 με αρχές του 1969 και εγκαταστάθηκε περιοδικά σε διάφορα μισθωμένα μικρά καταστήματα της πόλης. Από το 1975 έως το 1984 εγκαταστάθηκε σε κτίριο της Φιλόπτωχου Αδελφότητας Κυριών Κοζάνης. Το 1979, ιδρύθηκε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο προαναφερθέν κτίριο. Σ' αυτή την πρώτη έκθεση το ιστορικό τμήμα περιελάμβανε όλη την ιστορική πορεία της Κοζάνης. Παράλληλα συγκροτήθηκε η Λαογραφική συλλογή στην οποία εκτίθονταν τα εξής θέματα: παραδοσιακές ασχολίες πρωτογενούς παραγωγής, εργαστήρια και επαγγέλματα, πνευματικός και κοινωνικός βίος, οικογενειακή ζωή. Οι παραπάνω συλλογές μεταστεγάστηκαν τέσσερις φορές σε διάφορα μισθωμένα, αλλά ακατάλληλα κτίρια. Τη Διοίκηση του Συνδέσμου απασχολούσε πάντα το πρόβλημα της μόνιμης στέγασης των συλλογών, σε ιδιόκτητο οίκημα. Κατά τα έτη 1980-1983 ανεγέρθη το κτίριο, στο οποίο στεγάζεται σήμερα το Μουσείο. Το έτος 1993 αναγέρθηκε, για να στεγάσει την νέα πτέρυγα του Μουσείου, νέο τετραώροφο κτίριο, κατ' επέκταση του πρώτου. Το Ιστορικό-Λαογραφικό και Φυσικής Ιστορίας Μουσείο ανήκει στην κατηγορία των Ιστορικών-Λαογραφικών Μουσείων. Βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Περιλαμβάνει τις εξής θεματικές κατηγορίες: Έκθεση Φυσικής Ιστορίας (από την Παλαιολιθική εποχή μέχρι και τους νεότερους χρόνους),Αρχαιολογική- Βυζαντινή έκθεση (από το 7000 π.Χ. έως 1453 μ.Χ.), Ιστορική έκθεση (από το 1453 έως 1944), Λαογραφική έκθεση, που θεωρείται και η σημαντικότερη, (από το 1640 έως 1960), Πινακοθήκη νεότερων χρόνων, Συλλογή γραμματοσήμων (1861-2004) και Συλλογή ραδιοφώνων (1930-1960). Στόχος της ίδρυσης του Μουσείου ήταν η διάσωση της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου μέσω της καταγραφής και περισυλλογής των αντικειμένων, με απώτερο σκοπό την εκπαίδευση και την επιμόρφωση των επισκεπτών.  Εμπνευστής, οραματιστής και δημιουργός του Ιστορικού-Λαογραφικού & Φ. Ιστορίας Μουσείου Ν. Κοζάνης και του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα στο Μπούρινο ήταν ο Δάσκαλος Κωνσταντίνος Ε. Σιαμπανόπουλος ο οποίος αφιέρωσε όλη τη ζωή του στη διάσωση, περισυλλογή, προβολή του πολιτισμού και της παράδοσης του τόπου μας.

Επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο

Επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Βελβεντού πραγματοποίησε η Δ΄Τάξη του σχολείου μας.Τα παιδιά γνώρισαν από κοντά τον τρόπο ζωής των παππούδων μας και των γιαγιάδων μας.Είδαν τα δωμάτια στα οποία ζούσαν,τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν στην καθημερινή τους ζωή,τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν στις διάφορες εργασίες τους.

Ένα πολύ καλό μάθημα,αυτή τη φορά έξω από το χώρο του σχολείου.